2-10-2018 Drie wensen…

Ik heb eigenlijk niets met verjaardagen, maar deze keer voelt het toch anders.
Wellicht door de wirwar van emoties komen er op deze vooravond veel herinneringen omhoog.
Zo ook mijn soulmaatje Tim.
Ik moest denken aan onze speciale band, dat we zo één waren en soms voelde het alsof we elkaars gedachtes konden wisselen.
Ik zag ons weer samen wegdromen over onze toekomst, zoveel wat ik toen nog niet kon vermoeden, maar misschien Tim wel.
Een toekomst waar we samen de Achtste Hemel voortzette, een oase van rust, genot en liefde voor de meest kansloze dieren.

Ondanks het overlijden van Tim, is hij er nog altijd.
Hij heeft de basis gelegd van het warme thuis, waar al zoveel dieren gelukkig hebben mogen zijn en nog steeds zijn.
Hij blijft me helpen vast te houden aan positieve gedachtes en te blijven geloven in een toekomst.
Tim en zijn zusje hadden dat als geen ander mogen ervaren.

Vanavond voel ik hem weer dichtbij me en dromen we samen weer even weg.
Ik mag drie wensen doen van hem, voor mijn verjaardag.

Mijn eerste wens, dat ik alle dieren van de Achtste Hemel veilig mag overbrengen naar een nieuw thuis, waar we met elkaar die warme familie met elkaar mogen blijven vormen.
Ik kan jullie voorzichtig melden dat er een lichtpuntje is.
We zijn in gesprek met een mogelijke huurwoning, ná zeven oktober weten we meer, wordt vervolgd.

Mijn tweede wens, dat ik op een nieuwe locatie nog veel andere kansloze dieren, patiënten en terminale dieren mag laten voelen hoe echte liefde liefde en geluk voelt.
Zoals Tim en ik het in gedachte hadden.

Mijn derde wens, dat wij lieve facebookvrienden, met elkaar iets kunnen blijven betekenen voor deze groep dieren, die zelfs in Nederland nog steeds de underdog zijn.
Dat we later lieve mensen, met een goed gevoel kunnen terug kijken naar een jaar met zoveel beweging, maar dat we het toch hebben laten slagen met elkaar.
Samen sterk! 

Ergens tussendoor ga ik morgen mijn verjaardag vieren, met de diertjes.
Met Tim erbij. 

Voor wie Tim zijn verhaal niet kennen, zijn bijzondere laatste album:
https://www.facebook.com/pg/dierentehuisdeachtstehemel/photos/?tab=album&album_id=553066258180791

1-10-2018 R.I.P. Hettie

Hettie <3

Ik kon er nog niet eerder over schrijven en eigenlijk nog steeds niet goed.Verdriet, boosheid, frustratie en angst, alles bij elkaar.Lieve senior en hartpatiëntje Hettie is er niet meer.'Lieve mooie poppie van me,alweer bijna vijf jaar geleden kwam je in de Achtste Hemel wonen.Je zat als langzitster in asiel Dierenopvang het Heerveld.Ik kwam daar regelmatig en was op slag verliefd op je.Je mooie uilen-koppie, met die heldere ronde eigenwijze kijkers.Je zat altijd vanaf de hoogte op iedereen neer te kijken, als een echte uiltje.Met verbazing kwam er niemand om je te adopteren.Ja, je was senior, hartpatiënt en blaasgruispatiënt, maar het belangrijkste was toch dat je zo'n geweldig leuk wijs poesje was?Uiteindelijk mocht je naar de Achtste Hemel verhuizen.En wat genoot je vanaf de eerste dag! Je voelde je direct thuis, maar keek uit naar de dag dat je naar buiten mocht.Toen die dag aan brak werd je geluk compleet.Je had hele bijzondere wensen, anders dan de andere poezen en ik hield me er braaf aan.Zo wilde je bijvoorbeeld alleen via de voordeur naar binnen, niet met de grote groep mee.Je merkte direct dat je alles voor elkaar kreeg bij me en maakte daar dankbaar gebruik van.Je geluk kon niet op. Zelfs je lichaampje reageerde daar zó goed op dat je al snel geen blaasgruispatiënt meer was én zelfs je zwakke, onzekere hartje werd rustig.Zó rustig zelfs dat je al snel zelfs bijna geen hartpatiënt meer was.Je kreeg voor de zekerheid nog standaard medicatie, maar het stressloze bestaan maakte je weer topfit.Je creëerde je eigen favoriete plekjes buiten en bleef, zo wijs en voorzichtig als je was, altijd in de buurt.De weg was 'not done' voor jou. Je begreep als geen ander dat je daar nix te zoeken had.En meisje, wat genoot ik van je.Elke dag straalde je, glimlachend ging je door het leven.Nu pas realiseer ik me ook dat je eigenlijk altijd bij me in de buurt was.Was ik buiten, kwam je kijken en was ik in huis bezig, zat je voor het keukenraam in je favoriete mandje.Later werd dat een konijnenhok, die we eigenlijk speciaal voor jou hadden neergezet.Met mooi weer lag je heerlijk op het dakje (op je favoriete kussen), met slecht weer kroop je overdag in het hokje.En altijd met die tevreden lach.'S avonds kwam je uiteindelijk binnen je buikje vol eten en lekker slapen.Tot een paar dagen geleden.Opeens meldde je je niet bij de late voerronde.Ik was niet gelijk in paniek, want je had de warme poezenkamer in de stal inmiddels ook ontdekt, je nieuwe uitwijk-plekje.Maar toch was het mis hè meis.Alleen jij weet precies wat er op het laatste moment afspeelde, ik zal het nooit precies weten Hettie.Feit is, je bent enorm geschrokken en hebt uit angst de weg overgestoken.Later, op de terugweg kwam de klap.Je hebt de Achtste Hemel nooit meer bereikt.Mijn ergste nachtmerrie lieve Hettie, wat een helse pijn.Godzijdank was je op slag dood, maar wat is het oneerlijk lieve meis.Jij, die zó genoot en zo in de bloei van je leven zat, bam, weg.Ik kan het niet goed verwerken lieverd.Mijn grootste angst en ik zag stiekem zó uit naar de tijd dat ik jullie allemaal een veiliger thuis kon gaan geven op een nieuwe locatie.Óók met vrijheid, maar nooit meer zo dicht bij een weg en een veilige tuin waar jullie zouden mogen genieten.En het gekke is, jij was bij die wens tóch mijn grootste zorg Hettie.Je hield zóveel van deze plek, dat ik me zorgen maakte over je toekomst elders.Dat laatste gebeurt niet meer poppie.Je zal hier voor altijd rusten, op je favoriete plekje, vlakbij je mandje en je konijnenhok.Lieve wijze meisje, kon ik de klok maar terug draaien, maar dat kan ik niet.Ik mis je onbeschrijflijk.Ik zal proberen dit verlies een plekje te geven, maar ik vrees dat je ongeluk voor altijd een litteken veroorzaakt op mijn hart.Ik probeer terug te denken aan de mooie tijd die je had en je prachtige, lachende bekkie.Rust zacht en tot wederziens bijzonder meisje'.<3

Geplaatst door Stichting Hanna, Dierentehuis de Achtste Hemel op Maandag 1 oktober 2018

Ik kon er nog niet eerder over schrijven en eigenlijk nog steeds niet goed.
Verdriet, boosheid, frustratie en angst, alles bij elkaar.
Lieve senior en hartpatiëntje Hettie is er niet meer.

‘Lieve mooie poppie van me,

alweer bijna vijf jaar geleden kwam je in de Achtste Hemel wonen.
Je zat als langzitster in asiel Dierenopvang het Heerveld.
Ik kwam daar regelmatig en was op slag verliefd op je.
Je mooie uilen-koppie, met die heldere ronde eigenwijze kijkers.
Je zat altijd vanaf de hoogte op iedereen neer te kijken, als een echte uiltje.
Met verbazing kwam er niemand om je te adopteren.
Ja, je was senior, hartpatiënt en blaasgruispatiënt, maar het belangrijkste was toch dat je zo’n geweldig leuk wijs poesje was?

Uiteindelijk mocht je naar de Achtste Hemel verhuizen.
En wat genoot je vanaf de eerste dag! Je voelde je direct thuis, maar keek uit naar de dag dat je naar buiten mocht.
Toen die dag aan brak werd je geluk compleet.
Je had hele bijzondere wensen, anders dan de andere poezen en ik hield me er braaf aan.
Zo wilde je bijvoorbeeld alleen via de voordeur naar binnen, niet met de grote groep mee.
Je merkte direct dat je alles voor elkaar kreeg bij me en maakte daar dankbaar gebruik van.
Je geluk kon niet op. Zelfs je lichaampje reageerde daar zó goed op dat je al snel geen blaasgruispatiënt meer was én zelfs je zwakke, onzekere hartje werd rustig.
Zó rustig zelfs dat je al snel zelfs bijna geen hartpatiënt meer was.
Je kreeg voor de zekerheid nog standaard medicatie, maar het stressloze bestaan maakte je weer topfit.

Je creëerde je eigen favoriete plekjes buiten en bleef, zo wijs en voorzichtig als je was, altijd in de buurt.
De weg was ‘not done’ voor jou. Je begreep als geen ander dat je daar nix te zoeken had.

En meisje, wat genoot ik van je.
Elke dag straalde je, glimlachend ging je door het leven.
Nu pas realiseer ik me ook dat je eigenlijk altijd bij me in de buurt was.
Was ik buiten, kwam je kijken en was ik in huis bezig, zat je voor het keukenraam in je favoriete mandje.
Later werd dat een konijnenhok, die we eigenlijk speciaal voor jou hadden neergezet.
Met mooi weer lag je heerlijk op het dakje (op je favoriete kussen), met slecht weer kroop je overdag in het hokje.
En altijd met die tevreden lach.
‘S avonds kwam je uiteindelijk binnen je buikje vol eten en lekker slapen.

Tot een paar dagen geleden.
Opeens meldde je je niet bij de late voerronde.
Ik was niet gelijk in paniek, want je had de warme poezenkamer in de stal inmiddels ook ontdekt, je nieuwe uitwijk-plekje.
Maar toch was het mis hè meis.

Alleen jij weet precies wat er op het laatste moment afspeelde, ik zal het nooit precies weten Hettie.
Feit is, je bent enorm geschrokken en hebt uit angst de weg overgestoken.
Later, op de terugweg kwam de klap.
Je hebt de Achtste Hemel nooit meer bereikt.
Mijn ergste nachtmerrie lieve Hettie, wat een helse pijn.
Godzijdank was je op slag dood, maar wat is het oneerlijk lieve meis.
Jij, die zó genoot en zo in de bloei van je leven zat, bam, weg.

Ik kan het niet goed verwerken lieverd.
Mijn grootste angst en ik zag stiekem zó uit naar de tijd dat ik jullie allemaal een veiliger thuis kon gaan geven op een nieuwe locatie.
Óók met vrijheid, maar nooit meer zo dicht bij een weg en een veilige tuin waar jullie zouden mogen genieten.
En het gekke is, jij was bij die wens tóch mijn grootste zorg Hettie.
Je hield zóveel van deze plek, dat ik me zorgen maakte over je toekomst elders.
Dat laatste gebeurt niet meer poppie.

Je zal hier voor altijd rusten, op je favoriete plekje, vlakbij je mandje en je konijnenhok.

Lieve wijze meisje, kon ik de klok maar terug draaien, maar dat kan ik niet.
Ik mis je onbeschrijflijk.
Ik zal proberen dit verlies een plekje te geven, maar ik vrees dat je ongeluk voor altijd een litteken veroorzaakt op mijn hart.
Ik probeer terug te denken aan de mooie tijd die je had en je prachtige, lachende bekkie.

Rust zacht en tot wederziens bijzonder meisje.

 

28-9-2018: Dank je wel Geke

Zó lief dit…
Tijdens een dag vol emoties, kreeg ik dit lieve kadootje van de 12-jarige dochter van trouwe volgster Geke.
Het lieve meisje had een speciaal spaarpotje gemaakt voor de Achtste Hemel, al haar spaarcentjes zaten erin.
Het spaarpotje zat bommetje vol, en dan dat lieve kaartje erbij, daar smelt je toch van?

Het bezoek van lieve Geke had óók een reden.
Ze was hier met een bijzondere vriendin (Yvon) om Hope te leren kennen.
Het was een match made in heaven!
Het is een sprookjes-achtig verhaal, maar binnenkort meer daarover.

Voor nu fijn weekend lieve allemaal, genieten van het moois wat er altijd weer is.

Dank jullie wel Menthe en Ge Ke, samen sterk! 

27-9-2018 De boerderijkatten

De boerderijkatten aan hun diner.
Fenja, Mickey en Mouse smullen én zijn godzijdank weer lekker thuis.
Elke zomer maken ze het spannend, met het mooie weer.
Zo óók Harry!
Met de hoge temperaturen waren ze de hort op, maar gelukkig zijn ze weer allemaal veilig thuis.
Harry meldt zich inmiddels s’avonds weer bij de voordeur voor brokjes, zo spoedig mogelijk zetten we de vangactie weer in!
Moet lukken voor 1 december…

25-9-2018 In optocht

Samenhorigheid. 🙂

Met elkaar de ponies naar de wei brengen. :)Zó bijzonder voelt dat elke dag weer, dat oersterke samenhorigheidsgevoel in de Achtste Hemel.Engeltje Cinderella (kleine zwarte poesje) laat dat in het bijzonder in dit filmpje duidelijk zien.Het lieve senior-meisje heeft nierfalen, maar óók een neurologische afwijking.Hierdoor heeft ze een 'slag in 't wiel' en voelt zich alleen erg onzeker.Daarentegen vindt ze buiten zijn heerlijk, dus blijft ze simpelweg gewoon dicht bij mij in de buurt. Zie dat ontroerende,vrolijke loopje van haar… :)Wie er meer geniet van deze momenten, zij of ik, weet ik niet, intense rijkdom.Waarschijnlijk is het intense genot voor hen nog iets groter, want mijn gedachten dwalen vaak af naar de nabije toekomst voor hen.Hoe dan ook, mijn kleine engeltje Cinderella is blij!Haar abses van onlangs bij haar oog is ook mooi genezen, nóg meer ruimte voor genot. <3PS Binnenkort een up-date over onze situatie.We blijven deze uitdaging aangaan en gaan door tot we ons doel bereikt hebben! www.stichtinghanna.nl

Geplaatst door Stichting Hanna, Dierentehuis de Achtste Hemel op Dinsdag 25 september 2018

Met elkaar de ponies naar de wei brengen.
Zó bijzonder voelt dat elke dag weer, dat oersterke samenhorigheidsgevoel in de Achtste Hemel.
Engeltje Cinderella (kleine zwarte poesje) laat dat in het bijzonder in dit filmpje duidelijk zien.
Het lieve senior-meisje heeft nierfalen, maar óók een neurologische afwijking.
Hierdoor heeft ze een ‘slag in ’t wiel’ en voelt zich alleen erg onzeker.
Daarentegen vindt ze buiten zijn heerlijk, dus blijft ze simpelweg gewoon dicht bij mij in de buurt.
Zie dat ontroerende,vrolijke loopje van haar… 

Wie er meer geniet van deze momenten, zij of ik, weet ik niet, intense rijkdom.
Waarschijnlijk is het intense genot voor hen nog iets groter, want mijn gedachten dwalen vaak af naar de nabije toekomst voor hen.

Hoe dan ook, mijn kleine engeltje Cinderella is blij!
Haar abses van onlangs bij haar oog is ook mooi genezen, nóg meer ruimte voor genot.

PS Binnenkort een up-date over onze situatie.

We blijven deze uitdaging aangaan en gaan door tot we ons doel bereikt hebben!

 

23-9-2018 Moessie loopt de trap op

Ik ben blij! 🙂

Zie mij eens! 😀 Ik kan sinds kort trappen lopen, goed hè?! Herkennen jullie me nog? Ik ben senior Moessie (16jr), die onlangs in de Achtste Hemel mocht komen wonen.Ik zat al lange tijd in het asiel en was terminaal verklaard.Er is iets mis met mijn blaas, maar vooral ook met mijn rug.Ze noemen het spondylose, Hanna's dierenarts had het nog nóóit zo erg gezien zei ze en heb het zelfs op twee plekken.Het deed me ook enorm veel pijn, dus ik werd er chagerijnig van en kon haast niet lopen, elke pas deed auw.Nu heeft Han precies de goede medicatie gevonden voor me en zie, ik kan zelfs trappen lopen!Ik ga graag op onderzoek uit en heb ontdekt dat ik zelfs de deuren kan open maken! Ik spring als een jonge God omhoog en pats, open die deur. 😀 Ik ben zó blij! Han is me al aan het socialiseren met de andere katten en ik ben zelfs al buiten geweest.Ik ben nu nooit meer chagerijnig, klets heel wat af en vindt het zelfs lekker als Hanna me aait.Was alleen een beetje boos op haar, dat ze me nou net van achteren gaan filmen, terwijl ik de trap op loop. Niet naar mijn scheve achterpootjes kijken hoor!Ach ja, ik vergeef ze wel weer, vooral omdat ik iets lekkers kreeg daarna. :)Ik ga weer even mijn avondwandeling doen nu, dus dag allemaal, fijne avond en één tip, bljf geloven in dromen!Ik weet dat ze uit kunnen komen. Voor wie mijn verhaal niet kennen: www.facebook.com/dierentehuisdeachtstehemel/photos/a.551566404997443/1136593729828038/?type=3&theater

Geplaatst door Stichting Hanna, Dierentehuis de Achtste Hemel op Zondag 23 september 2018

Zie mij eens!  Ik kan sinds kort trappen lopen, goed hè?!
Herkennen jullie me nog? Ik ben senior Moessie (16jr), die onlangs in de Achtste Hemel mocht komen wonen.
Ik zat al lange tijd in het asiel en was terminaal verklaard.
Er is iets mis met mijn blaas, maar vooral ook met mijn rug.
Ze noemen het spondylose, Hanna’s dierenarts had het nog nóóit zo erg gezien zei ze en heb het zelfs op twee plekken.
Het deed me ook enorm veel pijn, dus ik werd er chagerijnig van en kon haast niet lopen, elke pas deed auw.

Nu heeft Han precies de goede medicatie gevonden voor me en zie, ik kan zelfs trappen lopen!
Ik ga graag op onderzoek uit en heb ontdekt dat ik zelfs de deuren kan open maken! Ik spring als een jonge God omhoog en pats, open die deur.
Ik ben zó blij!

Han is me al aan het socialiseren met de andere katten en ik ben zelfs al buiten geweest.
Ik ben nu nooit meer chagerijnig, klets heel wat af en vindt het zelfs lekker als Hanna me aait.
Was alleen een beetje boos op haar, dat ze me nou net van achteren gaan filmen, terwijl ik de trap op loop.
Niet naar mijn scheve achterpootjes kijken hoor!

Ach ja, ik vergeef ze wel weer, vooral omdat ik iets lekkers kreeg daarna.
Ik ga weer even mijn avondwandeling doen nu, dus dag allemaal, fijne avond en één tip, bljf geloven in dromen!
Ik weet dat ze uit kunnen komen.

 

 

22-9-2018 Zonnetje Hope

Een héél bijzonder zonnetje voor ons.

Na lang wikken en wegen gaan we tóch een forever home elders zoeken voor onze lieve Hope. Helpen jullie mee voor haar, zodat ze alle liefde kan gaan krijgen die ze zo verdient? Delen erg welkom.

Ruim een jaar geleden kwam ze bij ons. Ze was gesignaleerd op straat, waar ze rondzwierf met een kitten, zwaar vermagerd, bijna kaal, ziek en bang. Doodsbang! Haar oogjes bleken niet goed te zijn, wat haar nóg kwetsbaarder maakte. Stichting Poezenbende heeft zowel Hope als haar kitten meegenomen van de parkeerplaats waar ze verbleven. Het kleintje kreeg meteen via hen een mooi gouden mandje. Voor Hope, gezien haar conditie was het niet mogelijk haar te herplaatsen en zo en kwam ze terecht bij Hanna in de Achtste Hemel.

Na onderzoek bleek ze bijna blind (ziet schimmen). Ze zat onder de wormen en had al haar kracht nodig te herstellen, maar het dappere meisje ging de strijd aan en herstelde voorspoedig. Haar magere lijfje werd voller en haar vacht begon te glanzen.

Langzaam aan moest haar vertrouwen gaan groeien in de mens, duidelijk was dat ze veel negatieve ervaringen had opgedaan. Ook die strijd ging ze dapper aan.

In het begin schrok ze van een aanraking, ze zag het vaak ook niet aankomen. Na veel geduld en tijd ontdooide ze langzaamaan en kon ze steeds langer geaaid worden, waar ze enorm van genoot. Inmiddels is Hope een eersteklas kroelster. Ze vindt aandacht nu heerlijk!

Alleen kan het lieve meisje niet naar buiten én Hope kan door haar beperkte zicht niet goed met de andere dieren in De Achtste Hemel omgaan. Ze ziet andere dieren als speelballetjes, wat voor veel onbegrip zorgt. Dat is de reden waarom we met pijn in ons hart hebben besloten, op zoek te gaan naar een ander plekje waar ze gelukkiger kan gaan worden.

Door haar leergierigheid kan Hope inmiddels, wél onder begeleiding, even bij de anderen zijn. Ze zit dan op de stoel bij Hanna, terwijl ze knuffels krijgt en luistert naar Han, zodat ze braaf blijft genieten en niet achter de anderen aan gaat. Maar het blijft verre van ideaal voor haar.

Ze woont nu op een kamertje, waar ze af en toe extra aandacht krijgt. Éénmaal per dag heeft ze vrije uitloop in de gang, als de andere dieren buiten zijn, maar Hope verdient zóveel meer. Hoe mooi zou het zijn als ze een stabiel, rustig thuis krijgt in bijvoorbeeld een appartement, waar ze het enige geliefde dier is en alle liefde ontvangen mag die ze verdient?

Hope is geschat op ongeveer 7 jaar, is inmiddels gesteriliseerd, gechipt en geënt. Ze is verder kern gezond.

We zoeken voor haar een rustig thuis, waar ze zich veilig kan voelen en veel liefde kan krijgen. Door haar slechtziendheid is het geen kat voor beginners en een gezin met kleine kinderen die nogal eens druk en onverwacht in hun bewegingen zijn, – daar schrikt ze enorm van – is ook geen ideale plek voor Hope.

Verder houdt Hope van een geordende omgeving, zodat ze makkelijker haar vaste routes kan nemen. Ze kan, mag niet naar buiten, tenzij de tuin of het terras goed is afgezet. Hope kan dus niet met andere dieren.

Wie heeft dat ideale plekje voor haar en wil haar intense liefde ontvangen?

In geval van serieuze interesse, zouden wij het op prijs stellen als u contact met ons opneemt. Alles voor Hope.

Filmpje van onlangs: https://www.facebook.com/dierentehuisdeachtstehemel/videos/710889022617878/

20-9-2018 Hope

Hope 😊

Bijna blinde Hope laat zien hoe geweldig ze zich heeft ontwikkeld.In een jaar tijd van een onzeker ziek zwervertje naar een gezonde zelfverzekerde jonge godin, die zoveel liefde in zich heeft. Zo ongelooflijk trots op haar. ❤

Geplaatst door Stichting Hanna, Dierentehuis de Achtste Hemel op Donderdag 20 september 2018

Bijna blinde Hope laat zien hoe geweldig ze zich heeft ontwikkeld.
In een jaar tijd van een onzeker ziek zwervertje naar een gezonde zelfverzekerde jonge godin, die zoveel liefde in zich heeft.
Zo ongelooflijk trots op haar.

20-9-2018 Zonnetje Taffi

Taffi, een mooie lieve senior poezendame, zoekt een nieuw onderkomen. Helpen jullie weer mee zoeken? Samen sterk en alles voor Taffi

Haar huidige baasje kan door gezondheidsredenen niet meer voor Taffi zorgen. Met pijn in haar hart zoekt ze daarom een nieuwe gouden mand voor haar lieveling. Een mandje waar ze echt oud mag worden

Taffi is een hele mooie lapjeskat. Ze wordt geschat op 12 jaar, maar zo gedraagt ze zich niet. Ze is het schoolvoorbeeld van ‘de kat uit de boom kijken’. Ze geeft zich niet zomaar gewonnen, want ze is van nature wat schuw, maar als ze haar vertrouwen (en hartje) aan iemand geeft, zal ze graag bij je op de bank komen liggen om geaaid te worden. Ze is geen schootkat, maar zeg nooit, nooit. Niets zo veranderlijk als een poezendame. Ze vindt het fijn om naar buiten te kunnen en blijft dan lekker in de buurt, want binnen zijn vindt ze net zo fijn. Zo heeft deze intelligente dame ‘best of both worlds’.

Taffi is afkomstig van een boerderij. Na haar adoptie bleek dat ze nogal wat mankeerde. Zo was ze ernstig ondervoed, had kale plekken en diarree. Eenmaal bij het huidige vrouwtje kwam de kentering. Met behulp van de dierenarts, goede voeding en de broodnodige TLC, Tenderness, Love and Care knapte ze snel op. Taffi wordt omschreven als een lief en dapper poesje, die goed samen kan leven met andere katten en ook met honden.

Toen de kale plekken terugkwamen, gepaard gaande met jeuk, is er overgegaan op Hypo Allergene voeding. Dit lijkt goed te gaan. Zoals het er nu naar uit ziet, is kip de mogelijke boosdoener. Er is echter geen onderzoek gedaan naar een eventuele voedselallergie.

Taffi is verder gezond, heeft wat last van conjunctivitis dat zich uit in een traanoogje. Oogdruppeltjes hebben tijdelijk effect. Ze is geënt, ontwormd, ontvlooid, gechipt en gesteriliseerd.

Taffi zou het liefst een rustig plekje krijgen, waar ze af en toe (veilig) naar buiten kan. Waar mag deze senior de rest van haar leventje slijten?

Als je interesse hebt of meer informatie wilt, de contactgegevens zijn:
michellejansen1982@hotmail.com