Update! Alfi heeft inmiddels haar gouden mandje gevonden! Ze woont bij een geweldig gezin waar ze ook nog is een honden vriendinnetje erbij heeft.

Alfie zoekt een nieuw thuis, wie helpt ons mee om voor deze lieve schat een warm nestje te vinden? Hieronder de tekst van haar baasjes.

Samen sterk en alles voor Alfie ❤️ Delen is heel welkom. 

Alfie (teefje, kruising pointer) is rond 1 juli 2015 geboren op Zakynthos in Griekenland. Als pup werd ze in een prullenbak gevonden, samen met haar broertjes en zusjes. Vervolgens is ze opgevangen in een asiel aldaar, alsnog gezoogd door de moeder en na een half jaar via de stichting ‘Dierenhulp zonder Grenzen’ in Nederland ondergebracht bij een gastgezin. Enkele maanden daarna, maart 2016, is ze bij ons in Amsterdam komen wonen.

Alfie is een vrolijke, slimme, actieve, lieve, gevoelige en enorm aanhankelijke hond. Het is echt een knuffeldier, het liefst zou ze de hele dag bij je op schoot zitten. Ze is gek op aandacht en ze is altijd blij om je te zien. Ze is waaks, maar verder is ze binnen over het algemeen rustig en kan ze heerlijk uren liggen slapen in haar mand. Buiten wordt ze wakker, daar is ze extreem actief. Aan de lijn, op straat kan ze uitvallen naar andere honden, maar eenmaal in het bos is ze helemaal in haar element, daar komt haar jachtinstinct naar boven en scheurt ze onvermoeibaar achter haar neus, andere honden en vogels aan. Hardlopen met de baas vindt ze ook geweldig, evenals zwemmen in de zomer.

Aanlijnen kan na een uitgebreide boswandeling wel eens een opgave zijn, helemaal als ze doorheeft dat het speelkwartier voorbij is en ze weer de auto in moet (autorijden doet ze dagelijks, maar vindt ze niet zo fijn). Ze kan prima alleen thuis zijn, dat vindt ze geen probleem. Af en toe logeert ze bij familie waar twee honden aanwezig zijn en dat gaat prima. Met katten heeft ze geen omgangservaring. Ze is een keer op straat door een kat in haar oog gekrabd, dus komt ze een kat tegen op straat is het voor haar oppassen geblazen. Maar wie weet, kan ze toch met katten worden gesocialiseerd.

Alfie is best wel onzeker, gestrest en ook vrij angstig. Dat komt waarschijnlijk door een niet optimale socialisatie als puppy en natuurlijk het opgelopen trauma van het gedumpt worden in een afvalbak op straat. Tijdens een wandeling in het park is ze twee keer aangevallen door een andere hond, wat haar onzekerheid vermoedelijk heeft verstrekt. Dit kan zich vertalen in zogenaamde angstagressie, waarbij ze kan uitvallen naar andere mensen of honden. Vooral op voor haar onbekende plaatsen en bij onbekende mensen, of bij onvoorspelbare gebeurtenissen kan deze angst opspelen. Haar haren gaan dan overeind staan en uit zelfbescherming blaft ze hard om de ander af te schrikken. Ze kan zichzelf hierin moeilijk kalmeren. Hier kan zeker aan gewerkt worden met haar.

We hebben gemerkt dat kleine kinderen een trigger voor haar angst kunnen zijn. Daardoor is het niet verstandig haar te plaatsen in een gezin met kleine kinderen. Aangezien we zelf kortgeleden ouders zijn geworden en vaak kinderen over de vloer zullen gaan krijgen, zijn we genoodzaakt, met heel veel pijn in ons hart, een ander plekje voor Alfie te zoeken. ‘Dierenhulp zonder Grenzen’ is bezig geweest met het zoeken naar een nieuwe plek voor haar, maar dat is helaas tot op heden niet gelukt. Daarom doen wij nu een beroep op Stichting Hanna, waarvoor enorm bedankt!

Alfie is gesteriliseerd. Tevens is er heupdysplasie geconstateerd maar daar heeft ze gelukkig weinig last van. Soms kan ze, na een hele dag rennen, een beetje moeilijk lopen. Ze is een fantastische, leuke en lieve hond. We hopen een fijn baasje voor haar te vinden, die gek is op wandelen, knuffelen en haar alle aandacht kan geven die ze verdient maar haar ook zeker een veilige en voorspelbare omgeving kan bieden. Idealiter zien we dus een stel of alleenstaande zonder kinderen met een tuin maar ook iemand die de tijd heeft en de kennis om met haar aan haar onzekerheid/angst te werken.

Update! Alfi heeft inmiddels haar gouden mandje gevonden. Ze woont nu bij een heel lief gezin en heeft er zelfs een hondenvriendinnetje bij.

Alfie zoekt een nieuw thuis, wie helpt ons mee om voor deze lieve schat een warm nestje te vinden? Hieronder de tekst van haar baasjes.

Samen sterk en alles voor Alfie. Delen is heel welkom.

Alfie (teefje, kruising pointer) is rond 1 juli 2015 geboren op Zakynthos in Griekenland. Als pup werd ze in een prullenbak gevonden, samen met haar broertjes en zusjes. Vervolgens is ze opgevangen in een asiel aldaar, alsnog gezoogd door de moeder en na een half jaar via de stichting ‘Dierenhulp zonder Grenzen’ in Nederland ondergebracht bij een gastgezin. Enkele maanden daarna, maart 2016, is ze bij ons in Amsterdam komen wonen.

Alfie is een vrolijke, slimme, actieve, lieve, gevoelige en enorm aanhankelijke hond. Het is echt een knuffeldier, het liefst zou ze de hele dag bij je op schoot zitten. Ze is gek op aandacht en ze is altijd blij om je te zien. Ze is waaks, maar verder is ze binnen over het algemeen rustig en kan ze heerlijk uren liggen slapen in haar mand. Buiten wordt ze wakker, daar is ze extreem actief. Aan de lijn, op straat kan ze uitvallen naar andere honden, maar eenmaal in het bos is ze helemaal in haar element, daar komt haar jachtinstinct naar boven en scheurt ze onvermoeibaar achter haar neus, andere honden en vogels aan. Hardlopen met de baas vindt ze ook geweldig, evenals zwemmen in de zomer.

Aanlijnen kan na een uitgebreide boswandeling wel eens een opgave zijn, helemaal als ze doorheeft dat het speelkwartier voorbij is en ze weer de auto in moet (autorijden doet ze dagelijks, maar vindt ze niet zo fijn). Ze kan prima alleen thuis zijn, dat vindt ze geen probleem. Af en toe logeert ze bij familie waar twee honden aanwezig zijn en dat gaat prima. Met katten heeft ze geen omgangservaring. Ze is een keer op straat door een kat in haar oog gekrabd, dus komt ze een kat tegen op straat is het voor haar oppassen geblazen. Maar wie weet, kan ze toch met katten worden gesocialiseerd.

Alfie is best wel onzeker, gestrest en ook vrij angstig. Dat komt waarschijnlijk door een niet optimale socialisatie als puppy en natuurlijk het opgelopen trauma van het gedumpt worden in een afvalbak op straat. Tijdens een wandeling in het park is ze twee keer aangevallen door een andere hond, wat haar onzekerheid vermoedelijk heeft verstrekt. Dit kan zich vertalen in zogenaamde angstagressie, waarbij ze kan uitvallen naar andere mensen of honden. Vooral op voor haar onbekende plaatsen en bij onbekende mensen, of bij onvoorspelbare gebeurtenissen kan deze angst opspelen. Haar haren gaan dan overeind staan en uit zelfbescherming blaft ze hard om de ander af te schrikken. Ze kan zichzelf hierin moeilijk kalmeren. Hier kan zeker aan gewerkt worden met haar.

We hebben gemerkt dat kleine kinderen een trigger voor haar angst kunnen zijn. Daardoor is het niet verstandig haar te plaatsen in een gezin met kleine kinderen. Aangezien we zelf kortgeleden ouders zijn geworden en vaak kinderen over de vloer zullen gaan krijgen, zijn we genoodzaakt, met heel veel pijn in ons hart, een ander plekje voor Alfie te zoeken. ‘Dierenhulp zonder Grenzen’ is bezig geweest met het zoeken naar een nieuwe plek voor haar, maar dat is helaas tot op heden niet gelukt. Daarom doen wij nu een beroep op Stichting Hanna, waarvoor enorm bedankt!

Alfie is gesteriliseerd. Tevens is er heupdysplasie geconstateerd maar daar heeft ze gelukkig weinig last van. Soms kan ze, na een hele dag rennen, een beetje moeilijk lopen. Ze is een fantastische, leuke en lieve hond. We hopen een fijn baasje voor haar te vinden, die gek is op wandelen, knuffelen en haar alle aandacht kan geven die ze verdient maar haar ook zeker een veilige en voorspelbare omgeving kan bieden. Idealiter zien we dus een stel of alleenstaande zonder kinderen met een tuin maar ook iemand die de tijd heeft en de kennis om met haar aan haar onzekerheid/angst te werken.

Serieuze kandidaten kunnen zich middels een persoonlijk bericht, bij Stichting Hanna melden.

13-6-2019 King Tarzan.

Afbeelding kan het volgende bevatten: kat

Zo trots op King Tarzan. 😊🙏
Het mooie ventje doet het fantastisch!
Zijn vertrouwen groeit elke dag een beetje meer.
Inmiddels kruipt hij niet meer weg in zijn holletje, maar blijft ontspannen liggen als ik op zijn kamer kom.
Vragend kijkt hij me aan, om iets lekkers te krijgen.😊
Word hier zo blij van.🙏

Zijn haar lijkt langzaam aan weer wat te groeien, goed teken.
Onbeschrijfelijk hoe diep zijn angst zat, wat zou hij toch allemaal meegemaakt hebben op het industrieterrein.
Nu is hij godzijdank voor altijd veilig.

12-6-2019 Opa Tjibbe

Opa-chillen 😁Kennen jullie hem nog?Alweer even bij ons, grappige patiënt Opa Tjibbe, die vanuit asiel dierenopvang t Heerveld in de Achtste Hemel terecht is gekomen.Opa vermaakt zich vanaf dag één kostelijk.Hij geniet van alles.Lekker buiten chillen, véél eten 🤣, stiekem in huis plassen, maar ook bankhangen kan hij als geen ander.Hij heeft 's avonds de meest grappige standjes op de bank om aandacht te krijgen. 😃 (Filmpje)Voor wie Opa niet kennen:https://m.facebook.com/dierentehuisdeachtstehemel/photos/a.551566404997443/1228831390604271/?type=3&theater

Geplaatst door Stichting Hanna, Dierentehuis de Achtste Hemel op Woensdag 12 juni 2019

Opa-chillen 😁

Kennen jullie hem nog?
Alweer even bij ons, grappige patiënt Opa Tjibbe, die vanuit asiel dierenopvang t Heerveld in de Achtste Hemel terecht is gekomen.
Opa vermaakt zich vanaf dag één kostelijk.
Hij geniet van alles.
Lekker buiten chillen, véél eten 🤣, stiekem in huis plassen, maar ook bankhangen kan hij als geen ander.
Hij heeft ’s avonds de meest grappige standjes op de bank om aandacht te krijgen. 😃 (Filmpje)

11-6-2019 Senior Dingeman (15 jaar)

Senior Dingeman (15 jaar) geniet van het heerlijke vochtige gras. 😊
Het lieve ventje kan zijn genot niet op in Bourtange, ondanks zijn ouderdomskwaaltjes.
Inmiddels is hij hartpatiënt, maar dat weerhoudt hem er niet van elke dag op stap te gaan in en rond het erf.
Daarna even bijkomen van zijn dagelijkse avontuurtjes. 😁

9-6-2019 R.i.p. Lucky

Afbeelding kan het volgende bevatten: kat

Hoe fijn het leven ook werd toen ik in de Haagse Hemel terecht kwam, aan alles komt een eind.
Afgelopen woensdag ben ik gaan hemelen en ben nu vrij van de pijn die mij de laatste tijd kwelde.
San heeft alles geprobeerd om mij weer beter te maken, maar wat zij en de dokters niet wisten was dat ik een gat onder mijn tong met necrotisch weefsel had.
Al even werden mijn pootjes slechter maar met wat pijnstilling genoot ik nog volop van het leven. Alleen de laatste tijd kreeg ik die pijn in mijn smoeltje erbij.
Ik kon niet zo goed meer eten en daar genoot ik toch altijd zo van.

San nam me mee naar de dokter, natuurlijk tegen mijn zin en dat heb ik ze laten weten.Erg makkelijk liet ik ze natuurlijk niet in mijn smoeltje kijken nadat ze mijn nagels hadden geknipt. Ze zagen niks dus mocht ik weer mee naar huis. Eten lukte steeds slechter en San kreeg een tip van lieve Hanny die iets vertelde over een kat die een tumor in zijn bekkie had. Ik scheen niet zo lekker uit mijn straatje te ruiken en volgens San rook ik ontstoken. Dus ze haalde antibiotica voor mij en ik begon me weer wat beter te voelen en kon weer een beetje eten. Maar een paar dagen na de kuur werd de pijn weer erger en San had sterk het gevoel dat Hanny gelijk had. Daarop besloot zij, met haar hulptroepen en na overleg met Hanna dat ik een uitzonderlijk mooie leeftijd had bereikt en ze mij niet verder de stress van het dokteren en de pijn wilde bezorgen.
Ze besloten mij te laten hemelen en ik begreep meteen wat ze bedoelde.

Vanaf dat moment kwam ik naast haar op de bank liggen ( had ik nog nooit gedaan ) en bleef bij haar in de buurt om te laten zien dat ik er vrede mee had.
Ik kreeg woensdag nog een soepje met een poedertje waar ik heel erg zen van werd en toen kwam de dokter bij mij thuis. San hield me vast en ik kreeg nog even een gemene prik maar toen was alle pijn en angst uit mijn lijfje en zag ik een regenboogbrug die ik ben over gegaan.

Vanuit die hele mooie plek, waar ik heel veel van jullie geliefde diertjes zie, dank ik jullie vanuit de grond van mijn kattenhartje voor de mogelijkheid die ik kreeg bij Stichting Hanna. Door deze stichting en de hulp van de donateurs mocht ik nog 4 mooie jaren genieten in een 8e Hemel gastgezin. Ook dank aan de lieve dames die San altijd hielpen met mij naar de dokter brengen en de zorg die ze mij gaven.

Dank jullie wel voor alles, ook namens San die natuurlijk verdrietig is dat ze mij, haar lieve kattenkindje, niet meer kan knuffelen.
Het is goed zo, ik heb heel veel liefde en goede zorg genoten de laatste jaren van mijn leven.
Dank!

9-6-2019 R.i.p. Felix

Afgelopen maanden heb ik veel meegemaakt.
Mijn vorige vrouwtje ging emigreren en bracht me bij de Achtste Hemel.
Ik wist eerst niet wat me overkwam en was erg over mijn toeren, ik snapte er niets van waarom ik 
hier moest blijven.
Mijn nieuwe mama Hanna troostte mij en gaf me aandacht, wat me hielp, maar het duurde 
even voordat ik begreep dat dit mijn nieuwe leven was.
Hanna had gelukkig in de gaten dat ik óók misselijk was. Ze kwam erachter dat mijn nierfunctie slecht was.
Ik kreeg nog meer kwaaltjes, wat me niet hielp om te genieten, maar Hanna deed er alles aan me te helpen.
En dat hielp!

Ik begon me thuis te voelen, werd vriendjes met mijn kamergenoot Muis en genoot van al het lekkers en de knuffels die ik vaak kreeg.
Als Hanna bij me kwam pakte ik haar stevig vast, ik wilde dat ze zo lang mogelijk bij me bleef!
Mijn vorige vrouwtje was best veel weg, dus ik vond die aandacht zó fijn.

Ik merkte aan Hanna dat ze altijd een beetje verdrietig werd als ze bij me was, vooral de laatste dagen.
Ze vertelde me dat ze gefrustreerd was, omdat ze me nog zoveel te bieden had, maar niet wist dat ze alles nog kon geven, omdat de tijd drong.
Maar Hanna, het was goed zo.
Ik heb nog echte liefde gekend, je hebt me alles gegeven wat je kon, laat los die gedachten.
Precies een week geleden, onze laatste zondag samen heb ik genoten, vergeet dat nooit.
Mijn lijfje was op en ik had er vrede mee, het was mijn tijd om te gaan.

Dank jullie wel voor de liefde die ik heb gekend en de goede zorgen.
Dank je wel Han, dat je bij me bleef, die laatste minuten. 
Je kusjes op mijn hoofd kwamen rechtstreeks in mijn hart.
Je handen op mijn lijfje lieten de pijn verdwijnen en gaven me de rust vredig te gaan.

Tot ooit lieve allemaal, tot ooit vriendje Muis. 

<3

8-6-2019 Zonnetje Souris.

En weer zo’n triest verhaal…
Lieve Souris heeft onze hulp nodig, helpen jullie mee?
Samen sterk en alles voor Souris. 

Sinds een jaar woont hij op zijn huidige adres. Hij is geadopteerd nadat de vorige eigenaar ging scheiden en Souris niet mee kon nemen. Met pijn in het hart moet zijn vrouwtje nu met spoed door privé-omstandigheden afscheid nemen van Souris.
Zij kan hem momenteel niet de zorg geven die hij verdient en juist zó nodig heeft.

Souris is een ex-kater van rond de 7 a 8 jaar.
Onlangs is er suikerziekte bij de lieverd geconstateerd. Sinds 2 maanden krijgt hij insuline en is hij weer helemaal opgeleefd. 
Souris is een makkelijke kat, voorzichtig en bescheiden en heel lief.
Hij leeft momenteel met een hond samen en ook een huis delen met andere katten is geen probleem. Hij is alles behalve dominant, hij houdt ervan om liefdes kopjes te geven en hij vindt het heerlijk om lekker bij je in de buurt te zijn. Ook vindt hij het leuk om lekker langs je benen te strijken om aandacht te vragen.
Kortom, het is een schat, die het beste verdient.

De Achtste Hemel is gezien zijn leeftijd niet direct een optie. Wij hebben veel aanmeldingen voor oude kansloze senioren, voor wie herplaatsen onmogelijk is en geven hen voorrang, dus vragen we jullie om hulp voor leuke, kansvolle Souris.
Hij vraagt niet veel. Gewoon een fijn huisje, lekker eten, aandacht, liefde en uiteraard zijn insuline.

Bij serieuze interesse of voor meer informatie, neem dan contact op met ons via pb of email. 
info@stichtinghanna.n