15-11-2017 Dea zoekt een mandje

Vandaag vragen wij jullie aandacht voor een nieuw zonnetje, senior Dea. Zij is met spoed op zoek naar een nieuw gouden mandje.

Delen jullie weer mee? Samen sterk en alles voor Dea.

Houden van is soms loslaten…

Door een verhuizing, van een huis met een tuin naar een appartement, is het vrouwtje helaas genoodzaakt om voor haar lieveling een nieuwe plek te zoeken.
Een plekje waar Dea weer naar buiten kan, want binnen zitten vind ze maar niks.

Dea is een prachtige statige poezendame van 16 lentes jong. Vanaf kitten heeft ze als buitenkat van het leven mogen genieten.
Lekker rondscharrelen en alles doen wat een poezenbeest zo graag doet.

In februari van dit jaar was het zover dat het vrouwtje op zichzelf ging wonen en ze nam haar lieveling mee.
Tot zover geen probleem zou je zeggen. Maar … van een huis met een tuin naar een appartement is best een hele grote verandering.
Als je 16 jaar buiten hebt rondgescharreld, is het een hele harde dobber als de mogelijkheid om op avontuur te gaan, tot balkons beperkt wordt.

Daarbij komt nog dat het vrouwtje niet alle aandacht kan geven die poeslief verdient, in haar vorige huis had ze meer bewoners.

Je hoeft geen professor te zijn om te bedenken dat Dea dit allesbehalve een goed idee vindt.
Dit liet ze merken door regelmatig naast de bak te plassen of te poepen. Om haar uiting van onvrede kracht bij te zetten banjerde ze er ook nog even lekker door heen.
Inmiddels doet ze het weer braaf op de bak, maar haar onvrede blijft.

Dea is een lieverd, niet heel dapper is, maar wel nieuwsgierig.
Ze wil graag alles verkennen en het haar eigen maken.
Als het mevrouw betaamt, vraagt ze om aandacht en (natuurlijk) om eten. Alles op haar voorwaarden uiteraard. Genoeg is genoeg en als ze dat punt bereikt heeft, zal ze zich terugtrekken om heerlijk te gaan slapen.

Ze houdt van haar rust en als het te druk om haar heen wordt (visite bijvoorbeeld) dan zoekt ze een plekje waar ze zich kan terugtrekken, om pas weer te voorschijn te komen als het rustig is.
Het moet ook nog even vermeld worden dat ze niet van stofzuigers houdt, maar wie wel.

Dea mag dan 16 jaar op de teller hebben staan, maar ze is nog altijd een fitte en actieve dame, die nog makkelijk een paar jaar mee kan.
Ze is gechipt en gesteriliseerd en het enige wat over haar gezondheid te melden valt is dat ze allergisch is voor garnalen.
Zalm, paling, tonijn, rosbief en biefstuk is geen probleem trouwens.

Niet bekend is of ze met andere katten kan.
Om die reden komt ze binnenkort naar de 8e Hemel, waar ze lekker verwend wordt en we kunnen gaan testen hoe ze andere katten vindt.
Honden zijn ook geen probleem overigens.

Omdat het vrouwtje haar van harte nog wat heerlijke jaren gunt, is ze nu op zoek naar een plekje waar Dea (echt) oud mag worden. Een plekje waar ze weer heerlijk buiten kan rond wandelen en genoeg liefde en aandacht kan krijgen.
Ze verdient het zo…

Waar staat dat gouden mandje voor Dea? Wie kan deze dame een goed huis bieden?
Dea woont momenteel in Leiderdorp. Als je interesse in haar hebt, neem dan contact op via de mail met Melissa, burghouwtm@gmail.com

8-11-2017 Herstel Barbie

Hoe blij kan een mens ergens van worden?
Onbeschrijflijk blij!
Barbie had vanmorgen een mega dal, maar vocht voor haar leventje,waarin ik mee mocht vechten.
Stoere, lieve Dalton week niet van haar zijde, zó aandoenlijk!
En alsof alle liefde haar weer energie gaf, dit bijzondere moment kwam, haar eerste hapjes weer…
Ze is er nog niet,máár we gaan de goed kant uit.

Lieve mensen, nog even voor de duidelijkheid over de verkoop van onze boerderij.
Het is onoverkomelijk, bovendien ,zoals ik eerder schreef, het mág gaan gebeuren wat mij betreft.
Deze onzekerheid is killing en brengt ons nergens.

Zoals ik gisteren al schreef, ik geloof écht dat er genoeg dierenvrienden zijn die ons kunnen gaan helpen en wellicht opent de verkoop juist weer deuren voor ons die nu gesloten blijven…
Ik geloof in een mooie toekomst voor ons en andere mensen die hun geluk vinden op onze huidige boerderij.

Wie goed doet,goed ontmoet?
Stiekem vind ik dat we goed doen …
Samen sterk en alles voor de diertjes!

Voor wie ex-bio-industrienijn Dalton zijn bizarre verhaal niet kennen, zie onze website 

7-11-2017 Update bezichtiging

Deze foto heeft een uitgebreidere uitleg nodig,die ik graag met jullie wil delen…
Genietende, onlangs herplaatste Mo en Babetje, die letterlijk hun nieuwe ‘gouden'(hang)mandjes’ hebben gevonden bij hun nieuwe lieve top ouder.
Voor wie hen niet kennen, (bange)mama Mo is als ex-zwerver hier gebracht met haar kittens en Babetje op straat gevonden als kitten van 2 weken oud.
Babetje werd direct met liefde geadopteerd door mama Mo.

Altijd heb ik de gewoonte gehad in slechte tijden aan mooie dingen te denken, om me heen te kijken naar het moois wat er altijd weer is én te bagatelliseren.
Dit laatste valt me niet meer mee, omdat het om de diertjes gaat en zij zó afhankelijk zijn van mijn situatie.
Zoveel kansloze gevalletjes, die zonder mijn opvang de dood hadden gevonden en nu mogen genieten.
Zonder de 8e Hemel zouden ze wéér kansloos zijn…

Vandaag wéér een bezichtiging gehad.
Deze mensen zijn al in onderhandeling, kwamen voor de 3e keer, nu met een bouw-deskundige…
Ik heb geprobeerd mijn verstand op 0 te zetten, want de onzekerheid zou me gek maken en de verzorging van de dieren gaat gewoon elke dag door.

Vóór de bezichtiging moest uiteraard alles xtra schoon en netjes zijn en de diertjes verzorgd zijn.
TIJDENS de bezichtiging het erf weer af, een hel voor mij…
Een aantal patiëntjes aten niet goed en een doodziek konijn vlak voor die tijd.
Een draaimolen van emoties had ik al.
Ik probeerde de vogeltjes te blijven horen, dacht aan genietende Mo, Babetje en Simba (ex Kwakje,neefje van Babet,die inmiddels ook elders happy is) én keek om me heen, naar de dieren die happy waren,maar het was lastig…

Ik was te laat klaar door de slechte eters en redde het niet om alle dieren in veiligheid te brengen vóór de kijkers weer kwamen.
Terwijl ik de overgebleven kittens probeerde veilig op te sluiten voor de deuren open gegooid werden, hoorde ik al kabaal op de trap.
Kansloze missie, ze kropen uit paniek onder bed.
Een verontwaardigd gezicht in de deuropening, want ik hoorde daar niet meer te zijn.
Een aantal katten zag ik beneden in paniek, maar ik moest weg…
Sloot deuren die dicht moesten blijven en moest maar hopen dat ze respectvol met mijn wensenpakket over de dichte deuren om zouden gaan.

Ik vertrok met de hondjes, van ellende richting dorp naar de dierenwinkel, voer halen.
Mijn hemel, wat een hel…
En het bijzondere vind ik altijd weer, die muur waar je tegenaan loopt, omdat het MAAR om dieren gaat.
Zóveel mensen staan er zó anders in.
Als het hun bloedeigen kind is, is het anders…
Ik probeer het niet eens meer uit te leggen, kost me teveel energie en ergernis.

Nog niet eens gesproken over de toekomst van de dieren, als de boerderij wordt verkocht en wij geen alternatief hebben…
Ik vind in mijn overvolle hoofd op dat moment niet eens de tijd om daar over na te denken.

Enfin, ik bleef me vasthouden aan de mooie dingen.
De hondjes genoten van een xtra wandeling, en het uur ging weer voorbij,ik mocht naar huis.

Bij thuiskomst trof ik een achterdeur die haast niet zichtbaar was, vol met dozen, die door de postbode neer waren gezet.
Dat was voor latere zorg, eerst dieren checken, verzorgen en op tijd veilig binnen zien te krijgen, want het wordt al zó vroeg donker.

En alles zat mee, de dieren kwamen keurig binnen, de stress was bij de meesten al verwerkt en iedereen had honger, behalve mijn zieke nijnkind.
Haar vriendje probeerde haar te troosten, ging door merg en been, ik ga haar later weer xtra verzorgen wist ik, daar blijven hangen had geen zin, hoe moeilijk ook.

De dozen waren aan de beurt.
Blij verrast vond ik geweldige spulletjes! Prachtige mandjes en kleden,mooie voerbakjes, van alles!
Je kan me nergens zo blij mee maken als spullen voor de dieren, dus ik voelde zó’n geluksmoment!
Ik heb snel de dozen uitgepakt en dankbaar werd alles onderzocht door de dieren, het was één groot feest.
Nog steeds had ik double feelings, maar hun geluk maakte me ook even blij.

Ik trof een brief bij de doos.
Deze raakte me zó enorm.
De lieve vrouw weet niet dat ik dit schrijf, dus uit respect noem ik geen naam.
Zij had samen met haar man ook veel dieren, allemaal gered.
Ze had alle spulletjes met liefde af gestaan, omdat ze nieuwe spulletjes en kussens ed zelf opnieuw had gemaakt, inclusief wandmeubels voor hun lievelingen.
Ze wist als geen ander hoeveel zorgen de dieren met zich meebrengen, maar vond hun liefde onbetaalbaar.
Alles wat ze schreef was zó herkenbaar.

Inmiddels had ik snel wat eten opgewarmd in de magnetron, maar haar schrijven ontroerde me enorm.
Haar boodschap was dat ik voor mezelf moest blijven zorgen, iets waar zij moeite mee had, omdat de dieren me nodig hebben.
Ze sloot af met een quote:

“Everything will be ok in the end.If it’s not,it’s not the end.”
(John Lennon)

Inmiddels stroomde de tranen over mijn wangen.
Ze had zó gelijk.
En dat niet alleen.
Door haar lieve woorden opende ze weer mijn ogen.
Wij, dierenvrienden, zijn soms in de minderheid, MAAR, we ZIJN er en zijn samen sterk!

Ze gaf me net weer even dat duwtje te geloven in een toekomst.
Voor de diertjes die ons zó nodig hebben.
De dieren van nu en die we nog mogen gaan helpen in de toekomst, zó óók de Mo’tjes en Babetjes en alle dieren die op ons pad gaan komen.

It’s not the end, it’s just the beginning.

P.s. In de loop van volgende week hoor ik meer over de boerderij.
Mocht het verkocht worden,gaan we wéér de media in.
Ik blijf geloven dat er mensen zullen opstaan die ons gaan helpen…
Dank voor iedereen die ons al steunt, klein of groot, samen sterk en alles voor de diertjes.

5-11-2017 Serieus request voor dieren: WILLEN JULLIE OP ONS STEMMEN??!!

We doen mee aan SERIEUS REQUEST VOOR DIEREN,
we zijn GENOMINEERD !!
Een klein lichtpuntje in duistere en onzekere tijden…
Mogen we op jullie stemmen rekenen ?!
Delen is erg welkom,zo óók jullie vrienden taggen in de reactie hieronder?
Samen sterk en alles voor de diertjes. 

NB Elke stem wordt gecontroleerd op juistheid van e-mailadres. Je kunt maar 1x per e-mailadres stemmen!

Elke stemmer ontvangt dan ook een e-mailbericht om zijn/haar stem te bevestigen.

Vergeet dus niet je email te checken en je stem te bevestigen ! Pas na die bevestiging wordt de stem online zichtbaar.

https://dierenhulp.nl/SerieusRequestvoorDieren/?id=stemmen

2-11-2017 Poppie heeft een vriendje

Poppie heeft eindelijk een vriendje!
Poppie was lange tijd te bang en kon niet gekoppeld worden,maar ze is inmiddels een vrolijke, zelfverzekerde dame geworden.
Gisteravond hebben we een zachtaardig ventje kunnen halen uit Dierenopvang ’t Heerveld.
Vanmorgen gekoppeld,wat een match!
Nu kan ’t echte geluk beginnen voor ze! 
Veel genot lieve Poppie en Bob.

Liefde is…

Poppie heeft eindelijk een vriendje! :DPoppie was lange tijd te bang en kon niet gekoppeld worden,maar ze is inmiddels een vrolijke, zelfverzekerde dame geworden.Gisteravond hebben we een zachtaardig ventje kunnen halen uit Dierenopvang 't Heerveld.Vanmorgen gekoppeld,wat een match! 😀 Nu kan 't echte geluk beginnen voor ze! <3Veel genot lieve Poppie en Bob. 🙂 <3

Geplaatst door Stichting Hanna, Dierentehuis de Achtste Hemel op donderdag 2 november 2017

 

1-11-2017 Samen sterk voor Poekie!

Deze lieve dame zit alweer 2(!) jaar in het asiel…
Vinden jullie ook dat ze eindelijk haar eigen thuis verdiend?Er moet toch iemand zijn die een vensterbank vrij heeft voor haar…
Delen erg welkom!
Samen sterk en alles voor Poekie.

Poekie is een heerlijke speelse meid! Deze actieve dame is pas ongeveer 3 jaar oud.
Ze is in het asiel gekomen omdat ze huidproblemen had, waarschijnlijk ontstaan door geboorte van de dochter.

Poekie is gewend aan kinderen, maar we zoeken wel een thuis waar oudere kinderen aanwezig zijn omdat we bang zijn dat door de stress de huidproblemen weer terug komen.
Ze krijgt nu enkel speciaal hypo-allergeen voer en geen medicijnen meer. Dit voer is wel iets prijziger als het normale voer, maar ach.. dat heb je wel voor dit leuke meisje over toch?

Poekie was liefst heerlijk binnen bij de vorige eigenaar, maar af en toe wil ze ook wel een frisse neus in de buitenren halen bij ons in de rennen. Dus als u een klein rennetje of een afgesloten tuin heeft zal Poekie daar ook al tevreden mee zijn.
Poekie zoekt een plekje zonder andere poezen.

Wilt u deze speelse leuke meid een nieuw thuis geven?

Voor meer informatie:
Dierenbeschermingscentrum Limburg (Born)
Langereweg 9
6121 SB Born
Tel.: 0888113600
E-mail: limburg@dierenbescherming.nl
Website: https://ikzoekbaas.dierenbescherming.nl/…/limburg-bo…/katten

28-10-2017 Mo, Babetje, Kwik, Kwek & Kwak

* Update* Ook Kwik, Kwek en Kwak zijn gereserveerd.
Iedereen bedankt voor het delen!!

Ieeeeeek,de grote wereld in met mijn lieve (stief)mama Mo,we zijn verhuisd!
De reis was mega spannend,maar ik zat lekker tegen mama aan.
Hanna had gelijk, het is super cool in ons nieuwe huisje en mijn nieuwe vrouwtje is héél lief!

We waren allebei even bang,maar ik had honger en ben onder de kast vandaan gekomen om te eten.
Mama Mo volgde me gelukkig,zó blij dat we samen zijn!
Ik zag een héle gave nieuwe krappaal staan,denk dat ik die straks ff ga uit proberen!

Nu mijn nichtjes en neefjes nog verhuizen,dan zijn we allemaal goed terecht gekomen na onze redding door stichting Hanna…
Ik zal ze altijd dankbaar blijven.
Ga nu verder met mijn ontdekkingsreis hier,dag lieve mensen!
Dank voor ’t delen van onze post!

Voor wie mijn neefje en nichtjes niet kennen:

*Update* Ook Kwik, Kwek en Kwak zijn gereserveerd! 🙂 Iedereen heel erg bedankt voor het delen <3*Update* Mo en…

Geplaatst door Stichting Hanna, Dierentehuis de Achtste Hemel op maandag 9 oktober 2017

26-10-2017 ‘Terrorist’ Freddie

Sproeien,ruzie maken met alles wat leeft,inclusief mensen,máár toch lief!
Hij heeft net zoveel recht op geluk dan elk ander diertje,ja toch?
Één van de kansloze diertjes van de 8e Hemel die niet graag voor de camera komen,maar voor deze ene keer wil hij zijn kunstjes laten zien.

Meneertje moet naar binnen,zodat onze andere ‘terrorist’ naar buiten kan(ze haten elkaar,dus mogen ze om de beurt naar buiten),maar dat valt niet mee als de zon zo lekker schijnt.
Voor wie mooie Fred niet kennen:

Profiel Fred

Voor wie interesse heeft,Freddie heeft geen virtuele ouders.

3-11-2017 Kittens naar nieuwe plek

*Update: Inmiddels zijn Kwik en Kwek ook verhuisd naar hun gouden mandjes. Wij willen jullie bedanken voor het delen.

Nog één week jeugd in de 8e Hemel.
Volgende week verhuizen ook de 2 lieve zusjes samen,hun broertje is vandaag verhuisd!
Fijn weekend lieve allemaal én al gestemd? Doen hoor.
Hierbij de link: https://dierenhulp.nl/SerieusRequestvoorDieren/?id=stemmen

24-10-2017 Afscheid Joppie

En weer een afscheid…
Senior en patiëntje Joppie is niet meer.

Liefste Joppie,
inmiddels heb ik zoveel katten mogen ontmoeten in mijn leven, maar zelden zó’n zachtaardig lief ventje als jij ontmoet.
Met je prachtige, liefdevolle smoeltje kon je me iedere keer laten smelten, alleen al met de manier waarop je me aankeek.
Vol dankbaarheid, vreugde en intense liefde.
Elk diertje brengt zijn eigen bucket-list mee in de 8e Hemel.
Zo deed jij dat ook.
Maar er stond weinig op bij jou lieve schat…
Je wilde af en toe een kriebel onder je kinnetje én met me facebooken.
Elke avond hielde je me in de gaten, zodra de laptop open ging, kwam je je melden en kroop dankbaar op mijn schoot.
Het liefst wilde je daarna bank-hangen met me, en lekker tegen me aan kruipen, maar dat lukte me vaak niet hè lieverd…
Dat deed me altijd zó zeer, maar zóveel dingen die altijd weer moesten.

Een paar weken geleden liep je gezondheid erg achteruit.
Je huidkanker bleef bizar genoeg al die tijd onder controle, maar je niertjes gaven het langzaam op.
Elke dag liet je je vieze bekkie vrolijk schoonmaken, alsof er niets aan de hand was, maar ik vreesde al liefste Joppie…
Vanaf dat moment gooide ik elke avond alles voor even aan de kant en ging samen met jou op de bank liggen.
Lieve schat,w at genoten we hè..Ik met een onderbuikgevoel, maar jij intens,met je bekende tevreden bekkie in een smile.
Het kostte me wekenlang mijn nachtrust, maar wat was het dat waard…

Je ging steeds slechter eten, je lijfje ging zó snel achteruit, maar je bleef lachen.
Je maakte ’t me zó moeilijk Joppie, elke dag dacht ik dat ’t de laatste was met je en de dierenarts stond stand by, maar je hield onbeschrijflijk vast aan die mooie momenten samen.

Je at zó weinig, maar het was alsof je precies genoeg at om het nog even uit te stellen, dát moment…
Soms at je ’t 15e voertje pas, wat ik je voor sorteerde, waarna ook ik weer opgelucht was en wist ‘vandaag nog niet’.

Gister kon je niet meer eten, maar tóch zat je te bedelen, met een bijna wanhopige blik in je ogen.
Door mijn ervaring met jullie ken ik de blik ‘het is nu genoeg geweest’ als geen ander,maar die gaf je me niet.
Gisteravond was je zó slap, je was uitgedroogd, ondanks het infuus en ik wist het gewoonweg niet meer Joppie…

Ik heb je op schoot gehaald tijdens mijn facebook-ronde, je was te zwak om zelf te komen.
Tevreden ging je liggen spinnen, maar je ogen bleven toe.
Je was zó moe.
Dat was voor mij het teken lieve schat.
Snel ben ik met je op de bank gekropen, waarna Redje het teken gaf.
Zacht piepend ging hij je likken.
Het was zover, ‘het’onoverkomelijke moment brak aan.
Ik heb snel geregeld dat we je konden gaan ‘helpen’.
Mijn hemel, wat was het zwaar.

Je lag bovenop mijn buik, met je tevreden smoeltje in mijn handen.
Even was je verontwaardigd op ‘het’ moment, maar een fractie later legde je je lieve hoofdje weer in mijn handen en ik zag de rust weer in je komen.
Je keek weer tevreden en nog één keer keek je me aan, tevreden en weer die lach, maar deze keer met een blik dat het goed was zo…
Dank je wel lieve Joppie, voor de bevestiging dat ik de goede keuze maakte, de onzekerheid daarover verscheurde mijn hart…

Nu een lege schoot lief vriendje, tijdens facebook, maar ben zó dankbaar je te hebben mogen kennen.
Ik hou me vast aan de mooie momenten, dat je genoot zoals alleen jij kon.

Rust zacht liefste Joppie, voor altijd in mijn hart.