29-11-2017 Mandje gezocht

Graag vragen wij jullie aandacht voor poezensenioren Lieve (11) en Sophie (10).
Zij zijn met spoed op zoek naar nieuwe ‘gouden’ mandjes.
Delen jullie weer mee? Samen sterk en alles voor Lieve en Sophie.

Zowel Lieve als Sophie zijn als kitten bij hun gezin gekomen. Ze hebben geen rugzakjes maar hebben tot nu toe een heerlijk poezenleventje geleefd. Ze wonen momenteel in een vrij ruime woning, met tuin. Ze kunnen elke dag naar buiten en voor de minder mooie dagen (en de zomerse nachten) beschikken de dames over een eigen ren in de garage. Dit is ook hun onderkomen als het te druk wordt in huis of als er mensen op visite komen die allergisch zijn.

Helaas is momenteel bijna de hele familie allergisch voor de poezen en de familie is genoodzaakt om voor hun huisgenootjes een nieuw onderkomen te zoeken. Een plek waar ze fijn oud kunnen worden.

Voordat de kinderen kwamen hielden medicijnen de allergie in toom maar inmiddels is gebleken dat 2 van de 3 kinderen ook allergisch zijn. De jongste wordt eerdaags geopereerd maar dat zal de problemen niet volledig oplossen. Daarom heeft de familie, in overleg met de KNO-arts en met pijn in hun hart, moeten besluiten een nieuw onderkomen te zoeken voor de dames. Ze gunnen ze een goede oude dag met heel veel liefde en een fijn huis.

Even voorstellen. De oudste dame is Lieve. Zij is een lieve meid van 11 jaren jong die graag op zichzelf is. Ze luistert naar haar naam en komt naar je toe om zich te laten aaien maar .. als ze het zat is, zal ze dat laten blijken. Ze vindt de dierenarts prima, maar wel in haar eigen omgeving. Ze eet de hele dag door van haar brokjes en zal nooit in 1x haar bakje leeg eten. Want die wat bewaart heeft wat, nietwaar? Maar ja, dan moet je geen Sophie in de buurt hebben.

Waarom niet, zou je vragen? Is Sophie dan zo’n heks. Welnee! Integendeel zelfs.
Sophie is de poezenzus van Lieve en zij telt 10 jaar. Zij is liever lui dan moe en vertoeft graag binnen. Voor de vorm gaat ze ook naar buiten maar daar doet ze niet veel. Haar grootste hobby is echter eten en als er voer in de buurt is, zal ze niet aarzelen om het op te eten. Weggooien is zonde, is haar devies.
Dit zorgt er voor dat ze door het leven gaat als een lieve gezellige ronde theemuts. Op haar gezondheid heeft dit geen enkele invloed, ze is kerngezond en ook nog nooit ziek geweest. Sophie is dol op knuffelen, ze komt alleen niet snel op schoot. Ze is bijna nooit boos en als ze een keertje blaast voelt ze zich opgejaagd. Ze vindt het heerlijk om geaaid te worden en is te omschrijven als een hele echte knuffelpoes.

De dames zijn kerngezond. Ze zien elk jaar de dierenarts. Lieve vindt een dierenarts wel okay, zolang deze maar bij haar thuis langs komt want in de behandelkamer van de dierenarts heeft mevrouw het niet naar haar zin en is dan moeilijk te hanteren. Als dat alles is, valt het allemaal best mee toch?

Ze zijn beide gechipt en gesteriliseerd en dit is allemaal keurig in hun dierenartsboekjes genoteerd.

Kortom, twee heerlijke dames die het verdienen om een nieuw gouden mandje te vinden.
Wie oh wie wil de dames een nieuw onderkomen bieden?
De dames wonen momenteel in Etten-Leur.

Als je interesse hebt in de dames, neem dan contact op met Martine Ector.
Zij is bereikbaar op Martineector@hotmail.com of 0641368513

28-11-2017 Jopie vermist

Help!Vermist!
Lieve Jopie is sinds 16 november weg.
Het lieve gezin heeft hemel en aarde verzet hem te vinden,maar geen spoor van hun geliefde gezinslid.
Helpen jullie mee zoeken?
Delen erg welkom!

Jopie is een aanhankelijke lieve kroelkat, een echte knuffelbeer.
Eigenlijk is het een binnenkat,die elke dag alleen een frisse neus wilde halen buiten en altijd snel weer binnen kwam.
Het is een Britse korthaar kater, kleur black golden tabby (kleur lijkt op oranje) van 3 jaar oud en gechipt.
De kans is groot dat iemand hem gestolen heeft.
Mocht je iets weten of gezien hebben,neem graag contact op met: Martje de Boer, Herbaijum (Friesland) tel 06-18054127.(of 06-41524448).

Voor het geval dat hij idd ergens in huis is,hoop dat deze mensen zich realiseren hoeveel verdriet ze veroorzaken hiermee in het gezin wat hem onbeschrijflijk mist.
Mocht de drempel te groot zijn hen hierover te informeren,er kan anoniem contact opgenomen worden met ons hierover.
Wij zullen hier discreet mee omgaan.

 

26-11-2017 Visite in de 8e Hemel

Visite in de 8e Hemel!
Deze lieve jongeman gaf zijn geliefde een bezoek als verjaardagskado!
Zij genoot met volle teugen, maar hij ook geloof ik én Red,Trudie en Stimpie!
Elk jaar organiseren we éénmalig een uitgebreide open dag voor de liefhebbers, maar er zijn zóveel aanvragen dat we hebben besloten het anders te doen.

De jaarlijkse open dag blijft, maar mocht je niet kunnen wachten alle dieren te ontmoeten is een afspraak mogelijk.
Gemaakte afspraken plannen we(op oneven weken) op vrijdagmiddag van 14.30 tot 16.30.
Minder uitgebreid als op een open dag, maar wél een persoonlijke rondleiding.
We ontvangen maximaal 3 mensen per keer.

We zijn tussen maandag en vrijdag bereikbaar via messenger (facebook) óf via onze mail.
Marieke beheert mijn agenda, dus zij maakt eventuele afspraken.
Mocht je interesse hebben, laat ’t ons weten!

Onverwacht bezoek wordt niet op prijs gesteld i.v.m de privacy van de dieren.

Zodra we een datum hebben voor onze nieuwe open dag, volgt deze op facebook, dus hou het in de gaten.

P.s. Deze afspraken blijven ten alle tijden onder voorbehoud,i.v.m de diertjes.
Mocht er één ernstig ziek zijn bijvoorbeeld, gaan de diertjes voor.
Hopen hierbij op jullie begrip.

22-11-2017 Allemaal herplaatst

Hier doen we ’t óók voor!
Inmiddels allemaal herplaatst én een 8e-hemel-waardig bestaan, zoals we hen wilde geven, mama Mo en haar kinders.
Dank voor jullie trouwe delen lieve allemaal, samen sterk en alles voor de diertjes!
Dank lieve nieuwe ouders,voor jullie goede zorg en liefde!

Linksboven:zelfstandige Kwak met zijn nieuwe broertje (nu Simba).
Linksonder:Kwik en Kwek  (nu Keetje en Kaatje).
Rechts: mama Mo en haar adoptiekindje Babetje 

21-11-2017 Weer of geen weer

Frisse neus halen 🙂

Weer of geen weer,elke dag allemaal lekker een frisse neus halen buiten. :)Ze zijn niet allemaal even enthousiast 😀

Geplaatst door Stichting Hanna, Dierentehuis de Achtste Hemel op dinsdag 21 november 2017

Weer of geen weer, elke dag allemaal lekker een frisse neus halen buiten.
Ze zijn niet allemaal even enthousiast

15-11-2017 Dea zoekt een mandje

Vandaag vragen wij jullie aandacht voor een nieuw zonnetje, senior Dea. Zij is met spoed op zoek naar een nieuw gouden mandje.

Delen jullie weer mee? Samen sterk en alles voor Dea.

Houden van is soms loslaten…

Door een verhuizing, van een huis met een tuin naar een appartement, is het vrouwtje helaas genoodzaakt om voor haar lieveling een nieuwe plek te zoeken.
Een plekje waar Dea weer naar buiten kan, want binnen zitten vind ze maar niks.

Dea is een prachtige statige poezendame van 16 lentes jong. Vanaf kitten heeft ze als buitenkat van het leven mogen genieten.
Lekker rondscharrelen en alles doen wat een poezenbeest zo graag doet.

In februari van dit jaar was het zover dat het vrouwtje op zichzelf ging wonen en ze nam haar lieveling mee.
Tot zover geen probleem zou je zeggen. Maar … van een huis met een tuin naar een appartement is best een hele grote verandering.
Als je 16 jaar buiten hebt rondgescharreld, is het een hele harde dobber als de mogelijkheid om op avontuur te gaan, tot balkons beperkt wordt.

Daarbij komt nog dat het vrouwtje niet alle aandacht kan geven die poeslief verdient, in haar vorige huis had ze meer bewoners.

Je hoeft geen professor te zijn om te bedenken dat Dea dit allesbehalve een goed idee vindt.
Dit liet ze merken door regelmatig naast de bak te plassen of te poepen. Om haar uiting van onvrede kracht bij te zetten banjerde ze er ook nog even lekker door heen.
Inmiddels doet ze het weer braaf op de bak, maar haar onvrede blijft.

Dea is een lieverd, niet heel dapper is, maar wel nieuwsgierig.
Ze wil graag alles verkennen en het haar eigen maken.
Als het mevrouw betaamt, vraagt ze om aandacht en (natuurlijk) om eten. Alles op haar voorwaarden uiteraard. Genoeg is genoeg en als ze dat punt bereikt heeft, zal ze zich terugtrekken om heerlijk te gaan slapen.

Ze houdt van haar rust en als het te druk om haar heen wordt (visite bijvoorbeeld) dan zoekt ze een plekje waar ze zich kan terugtrekken, om pas weer te voorschijn te komen als het rustig is.
Het moet ook nog even vermeld worden dat ze niet van stofzuigers houdt, maar wie wel.

Dea mag dan 16 jaar op de teller hebben staan, maar ze is nog altijd een fitte en actieve dame, die nog makkelijk een paar jaar mee kan.
Ze is gechipt en gesteriliseerd en het enige wat over haar gezondheid te melden valt is dat ze allergisch is voor garnalen.
Zalm, paling, tonijn, rosbief en biefstuk is geen probleem trouwens.

Niet bekend is of ze met andere katten kan.
Om die reden komt ze binnenkort naar de 8e Hemel, waar ze lekker verwend wordt en we kunnen gaan testen hoe ze andere katten vindt.
Honden zijn ook geen probleem overigens.

Omdat het vrouwtje haar van harte nog wat heerlijke jaren gunt, is ze nu op zoek naar een plekje waar Dea (echt) oud mag worden. Een plekje waar ze weer heerlijk buiten kan rond wandelen en genoeg liefde en aandacht kan krijgen.
Ze verdient het zo…

Waar staat dat gouden mandje voor Dea? Wie kan deze dame een goed huis bieden?
Dea woont momenteel in Leiderdorp. Als je interesse in haar hebt, neem dan contact op via de mail met Melissa, burghouwtm@gmail.com

8-11-2017 Herstel Barbie

Hoe blij kan een mens ergens van worden?
Onbeschrijflijk blij!
Barbie had vanmorgen een mega dal, maar vocht voor haar leventje,waarin ik mee mocht vechten.
Stoere, lieve Dalton week niet van haar zijde, zó aandoenlijk!
En alsof alle liefde haar weer energie gaf, dit bijzondere moment kwam, haar eerste hapjes weer…
Ze is er nog niet,máár we gaan de goed kant uit.

Lieve mensen, nog even voor de duidelijkheid over de verkoop van onze boerderij.
Het is onoverkomelijk, bovendien ,zoals ik eerder schreef, het mág gaan gebeuren wat mij betreft.
Deze onzekerheid is killing en brengt ons nergens.

Zoals ik gisteren al schreef, ik geloof écht dat er genoeg dierenvrienden zijn die ons kunnen gaan helpen en wellicht opent de verkoop juist weer deuren voor ons die nu gesloten blijven…
Ik geloof in een mooie toekomst voor ons en andere mensen die hun geluk vinden op onze huidige boerderij.

Wie goed doet,goed ontmoet?
Stiekem vind ik dat we goed doen …
Samen sterk en alles voor de diertjes!

Voor wie ex-bio-industrienijn Dalton zijn bizarre verhaal niet kennen, zie onze website 

7-11-2017 Update bezichtiging

Deze foto heeft een uitgebreidere uitleg nodig,die ik graag met jullie wil delen…
Genietende, onlangs herplaatste Mo en Babetje, die letterlijk hun nieuwe ‘gouden'(hang)mandjes’ hebben gevonden bij hun nieuwe lieve top ouder.
Voor wie hen niet kennen, (bange)mama Mo is als ex-zwerver hier gebracht met haar kittens en Babetje op straat gevonden als kitten van 2 weken oud.
Babetje werd direct met liefde geadopteerd door mama Mo.

Altijd heb ik de gewoonte gehad in slechte tijden aan mooie dingen te denken, om me heen te kijken naar het moois wat er altijd weer is én te bagatelliseren.
Dit laatste valt me niet meer mee, omdat het om de diertjes gaat en zij zó afhankelijk zijn van mijn situatie.
Zoveel kansloze gevalletjes, die zonder mijn opvang de dood hadden gevonden en nu mogen genieten.
Zonder de 8e Hemel zouden ze wéér kansloos zijn…

Vandaag wéér een bezichtiging gehad.
Deze mensen zijn al in onderhandeling, kwamen voor de 3e keer, nu met een bouw-deskundige…
Ik heb geprobeerd mijn verstand op 0 te zetten, want de onzekerheid zou me gek maken en de verzorging van de dieren gaat gewoon elke dag door.

Vóór de bezichtiging moest uiteraard alles xtra schoon en netjes zijn en de diertjes verzorgd zijn.
TIJDENS de bezichtiging het erf weer af, een hel voor mij…
Een aantal patiëntjes aten niet goed en een doodziek konijn vlak voor die tijd.
Een draaimolen van emoties had ik al.
Ik probeerde de vogeltjes te blijven horen, dacht aan genietende Mo, Babetje en Simba (ex Kwakje,neefje van Babet,die inmiddels ook elders happy is) én keek om me heen, naar de dieren die happy waren,maar het was lastig…

Ik was te laat klaar door de slechte eters en redde het niet om alle dieren in veiligheid te brengen vóór de kijkers weer kwamen.
Terwijl ik de overgebleven kittens probeerde veilig op te sluiten voor de deuren open gegooid werden, hoorde ik al kabaal op de trap.
Kansloze missie, ze kropen uit paniek onder bed.
Een verontwaardigd gezicht in de deuropening, want ik hoorde daar niet meer te zijn.
Een aantal katten zag ik beneden in paniek, maar ik moest weg…
Sloot deuren die dicht moesten blijven en moest maar hopen dat ze respectvol met mijn wensenpakket over de dichte deuren om zouden gaan.

Ik vertrok met de hondjes, van ellende richting dorp naar de dierenwinkel, voer halen.
Mijn hemel, wat een hel…
En het bijzondere vind ik altijd weer, die muur waar je tegenaan loopt, omdat het MAAR om dieren gaat.
Zóveel mensen staan er zó anders in.
Als het hun bloedeigen kind is, is het anders…
Ik probeer het niet eens meer uit te leggen, kost me teveel energie en ergernis.

Nog niet eens gesproken over de toekomst van de dieren, als de boerderij wordt verkocht en wij geen alternatief hebben…
Ik vind in mijn overvolle hoofd op dat moment niet eens de tijd om daar over na te denken.

Enfin, ik bleef me vasthouden aan de mooie dingen.
De hondjes genoten van een xtra wandeling, en het uur ging weer voorbij,ik mocht naar huis.

Bij thuiskomst trof ik een achterdeur die haast niet zichtbaar was, vol met dozen, die door de postbode neer waren gezet.
Dat was voor latere zorg, eerst dieren checken, verzorgen en op tijd veilig binnen zien te krijgen, want het wordt al zó vroeg donker.

En alles zat mee, de dieren kwamen keurig binnen, de stress was bij de meesten al verwerkt en iedereen had honger, behalve mijn zieke nijnkind.
Haar vriendje probeerde haar te troosten, ging door merg en been, ik ga haar later weer xtra verzorgen wist ik, daar blijven hangen had geen zin, hoe moeilijk ook.

De dozen waren aan de beurt.
Blij verrast vond ik geweldige spulletjes! Prachtige mandjes en kleden,mooie voerbakjes, van alles!
Je kan me nergens zo blij mee maken als spullen voor de dieren, dus ik voelde zó’n geluksmoment!
Ik heb snel de dozen uitgepakt en dankbaar werd alles onderzocht door de dieren, het was één groot feest.
Nog steeds had ik double feelings, maar hun geluk maakte me ook even blij.

Ik trof een brief bij de doos.
Deze raakte me zó enorm.
De lieve vrouw weet niet dat ik dit schrijf, dus uit respect noem ik geen naam.
Zij had samen met haar man ook veel dieren, allemaal gered.
Ze had alle spulletjes met liefde af gestaan, omdat ze nieuwe spulletjes en kussens ed zelf opnieuw had gemaakt, inclusief wandmeubels voor hun lievelingen.
Ze wist als geen ander hoeveel zorgen de dieren met zich meebrengen, maar vond hun liefde onbetaalbaar.
Alles wat ze schreef was zó herkenbaar.

Inmiddels had ik snel wat eten opgewarmd in de magnetron, maar haar schrijven ontroerde me enorm.
Haar boodschap was dat ik voor mezelf moest blijven zorgen, iets waar zij moeite mee had, omdat de dieren me nodig hebben.
Ze sloot af met een quote:

“Everything will be ok in the end.If it’s not,it’s not the end.”
(John Lennon)

Inmiddels stroomde de tranen over mijn wangen.
Ze had zó gelijk.
En dat niet alleen.
Door haar lieve woorden opende ze weer mijn ogen.
Wij, dierenvrienden, zijn soms in de minderheid, MAAR, we ZIJN er en zijn samen sterk!

Ze gaf me net weer even dat duwtje te geloven in een toekomst.
Voor de diertjes die ons zó nodig hebben.
De dieren van nu en die we nog mogen gaan helpen in de toekomst, zó óók de Mo’tjes en Babetjes en alle dieren die op ons pad gaan komen.

It’s not the end, it’s just the beginning.

P.s. In de loop van volgende week hoor ik meer over de boerderij.
Mocht het verkocht worden,gaan we wéér de media in.
Ik blijf geloven dat er mensen zullen opstaan die ons gaan helpen…
Dank voor iedereen die ons al steunt, klein of groot, samen sterk en alles voor de diertjes.