27-8-2017 Hope zoekt virtuele ouders

Herkennen jullie haar nog?
Hulpeloze, bijna blinde senior Hope, die onlangs zwaar vermagerd en ziekjes op straat werd gevonden.
Stichting Poezenbende bracht haar hier, werkelijk een hoopje ongeluk, die zó het geluk verdiende.
En zie nu: Het lieve, aandoenlijke meisje is inmiddels naar binnen verhuisd i.v.m haar blindheid.
Zo wijs als ze is, weet ze perfect om te gaan met haar aandoening en geniet met volle teugen.
Hoop nog zoveel diertjes te mogen helpen, tot aan ’t rollatortijdperk…
Mooiste wat er is om te mogen en kunnen doen, zeldzame rijkdom.

Voor wie haar niet kennen:
https://www.facebook.com/dierentehuisdeachtstehemel/videos/867822093371871/

24-8-2017 Een extra kitten erbij

En opeens hebben Kwik, Kwek en Kwak er een zusje bij!
Eergisteren was er een jonge kitten gevonden op straat en bij mijn lieve dierenarts Jantien gebracht.
Direct speelde bij ons de gedachte haar te koppelen aan de jeugdige 8e-Hemel-familie.
En zie hier het resultaat!
Vanaf de eerste seconde werd ze liefdevol ontvangen door mama Mo en haar kleine broertjes!
Wat is het dierenrijkdom toch bijzonder…Kunnen wij mensen vaak wat van leren…

Weten jullie een leuke naam voor ’t kleine zwarte meisje?

22-8-2017 Eelco is hersteld

Boerderij-kat en senior Eelco toont zijn dankbaarheid!
Het lieve ventje was er onlangs heftig aan toe. Één tandje stond scheef in zijn bekje, waardoor hij niet meer kon eten en drinken, voor een senior een kwalijke zaak, bovendien een lastige zaak voor een boerderij-kat…
Zo lief hij kan zijn in vrijheid, zo benauwd wordt hij als hij voelt dat hij de vrijheid gaat missen..
Na een geslaagde vang-actie kon hij naar de dierenarts en is geopereerd.
Na een week van extra verzorging en antibiotica mag hij eindelijk weer (gezond) naar buiten! Dankbaar!
Voor wie lieve Eelco niet kennen, dit is de link naar zijn info.

20-8-2017 Emoties komen los

Een emotioneel breekpunt gisteren, wat ik tóch met jullie wil delen lieve mensen,maar een begeleidend schrijven vraagt.
Hoop dat jullie de tijd (kunnen) en willen nemen dit te lezen…

Al langere tijd leef ik in een onbeschrijflijke onzekere tijd met de dieren, zoals jullie weten.
Het gevecht voor de dieren in de 8e Hemel blijf ik aan gaan, wat mijn leven gigantisch op zijn kop zet.
Voor niemand precies te begrijpen, het verrast mij zelfs iedere keer weer, hoeveel er op me af komt, maar de intens diepe liefde voor de dieren geeft me, samen met mijn lievelingen op een wolkje, deze onbegrensde kracht.
Daarnaast probeert mijn lieve (te) kleine team me te steunen en te helpen waar nodig, maar ook dit valt niet altijd mee.
De meesten wonen ver weg en hebben hun eigen drukte en zorgjes, waardoor ik er onbedoeld vaak tóch alleen voor sta.
Ook zij kunnen niet meer dan ze kunnen.

Mijn persoonlijke eigenschappen zitten me ook vaak in de weg.
Perfectionist als ik ben, wil ik alles zo goed mogelijk doen.
Daarnaast de combi dat ik ALTIJD de diertjes op prio 1 plaats én mijn dankbaarheid wil tonen aan de lieve mensen om me heen, de donateurs, mijn team én jullie lieve mensen, brengt me al lange tijd 2 overvolle agenda’s.

Veel mensen konden afgelopen tijd deze gekte niet handelen en haakte af, iets waar ik ook intens veel verdriet om heb gevoeld.
Mensen die in mijn hart zaten (en nog zitten).
Begripvol accepteer(de) ik dit vaak, omdat ik begrijp dat het niet te begrijpen is…

Mijn leven zijn de dieren, mijn missie is er nog een lange tijd te zijn voor ze,tot aan ’t rollator-tijdperk.
En dit is zachtjes uitgedrukt.

De mensen die dichtbij me staan, weten dat er niets of niemand mij ervan kan weerhouden er voor de dieren te zijn en mijn leven volledig heb gericht hierop.
Dat ik daardoor geliefden verlies, doet onbeschrijflijk veel pijn, want ja,ik ben ook een mens-mens, maar een 3e agenda erbij is onmogelijk en dagelijks word ik hiermee geconfronteerd.

Van mijn lieve papa en zijn familie heb ik de empathie-genen mee gekregen, waar ik enerzijds dankbaar om ben, anderzijds maakt ’t mijn leven soms zó xtra zwaar en mijn koppie te vol.

Elke dag moet ik tóch de keuze maken dat ik maar 1 prio kan hebben…de diertjes.
De vaste club van 55 senioren/rugzakdiertjes en patiëntjes gaan ten alle tijden voor.
Aan niets mag ’t hen ontbreken!
En godzijdank lukt me dat nog steeds.

De quality-time momentjes hierbij zijn vaak kort, maar zijn er nog, gewoonweg omdat ik de dagen nóg langer maak en ik mijn 3e agenda gesloten houd.
Ook de 8 gastdiertjes, die hier niet voor niets terecht zijn gekomen, krijgen hun aandacht en genieten.

Gelukkig bestaat er app tegenwoordig, waarbij ik het knopje ‘ingesproken bericht’ heb uitgevonden,waardoor ik op die manier af en toe kan communiceren met mijn team en mijn kleiner wordende groepje geliefde vrienden om me heen.
Ik weet dat dit een beperkte manier van ‘vriendschap tonen’is, maar voor mij een welgemeende…. diep uit mijn hart.
En ik mag alleen maar hopen dat de lieverds om me heen dat kunnen volhouden…

Enfin, langzaam aan stroomde de emmer over.
Jullie hebben misschien mee gekregen dat we een ‘gezellig samenzijn’ organiseerden,omdat een open dag er niet in zat.
Teveel werk, maar ook met het te kleine team niet realiseerbaar.

Zo’n dag vraagt niet alleen veel voorbereiding, maar vraagt ook erg veel organisatie omtrent de diertjes.
Uiteraard wil ik NOOIT hun dag negatief beïnvloeden, dus een goede begeleiding hierbij is van levensbelang voor hen.
De meeste voorbereidingen in de 8e Hemel moet ik altijd zelf doen en dit werd me teveel.

Begin van de week heb ik het interne team al laten weten dat ik voelde dat de emmer over stroomde en we hadden besloten, ná de 19e even GEEN xtra neven-activiteiten en ik zou me 2 weken lang alleen maar gaan focussen op de dieren in de 8e Hemel.
En allerbelangrijkste, langere quality-momenten in plannen voor mij en de dieren.
OOK voor mezelf, want zij geven mij de energie die ik zo hard nodig heb…

Daags voor de geplande dag vielen door omstandigheden 2 van mijn 3 meest intensieve vrijwilligsters af, die normaal gesproken mijn steunpunten zijn.
De emmer ging overstromen, maar ik wilde het door laten gaan,i.o.m lieve Marieke,die de enige was die overbleef van dit meest intensieve, onmisbare clubje.
Laat op de avond kregen we ook steun van een andere lieve vrijwilligster, die ons bij zou staan en dat gaf ons moed door te knallen.

Maar het mocht niet mee zitten.
Een paar uur van te voren moest ook Marieke totaal ongewild afhaken.
En ondertussen ging het leven in de 8e Hemel óók door, de verzorging en xtra aandacht om de patiëntjes MOEST door.

We stonden met onze rug tegen de muur en moesten de moeilijke beslissing maken de hele boel last minute te cancelen, wat óók onmogelijk werd, gezien het laatste uur.

Uiteindelijk kwam er een héél klein clubje alsnog.
Op het moment dat ze aankwamen was ik nét klaar met de laatste voorbereidingen en de eerste verzorging van de dieren en kon eigenlijk wel instorten van vermoeidheid.
Ook de stress omtrent alles leek zich te verzamelen in mijn keel, alsof er een grote brok in zat.

En dan komt de ommekeer…
De lieverds sloten me vol liefde in hun armen, kwamen met de allerliefste kadootjes en hadden zoveel begrip voor de situatie.
Mijn hart smolt en de emoties gierden door mijn keel.
De diertjes bleven in rust, wat me rustiger maakte, waardoor de emoties juist meer toegang kregen.
Ook iets waar ik vaak geen tijd voor kan nemen, terwijl er ontelbare emoties voorbij komen, vooral de laatste jaren.

Lekker samen zittend kwam dit volgende film-moment.
Totaal onverwachts kwam lieve dierbare vriendin ,vrijwilligster én steun en toeverlaat Renée (ja,ook een app-contact) om de hoek met een enorme kers op de taart…
En met haar xtra gevoels-spriet, had ze óók papa’s foto verwerkt op haar bijzondere kado…

Het werd niet alleen een breek-moment, maar het gaf me uiteindelijk ook weer dé kracht om door te gaan.
Het gevoel dat ik er niet alleen voor sta is grootser dan ooit, ook al voelt het dal soms zo diep en de weg omhoog zó zwaar.
Dat er zo’n lieve mensen om me heen zijn, die óók blijven geloven, vechten en meeleven voor onze toekomst maakt me zó rijk!

Dank je wel allerliefste Renée,voor je onbegrensde liefde en steun,in alle opzichten.
Dank jullie wel, lieve aanwezigen van gisteren, voor deze positieve energie.
Dank je wel lieve team, voor alles wat jullie doen wat in jullie mogelijkheid ligt, met xtra dank aan Marieke, die het onmogelijke mede mogelijk maakten…
Dank jullie wel lieve donateurs, zonder jullie al hélemaal geen toekomst!
Dank jullie wel lieve facebook-vrienden, voor het trouwe volgen en medeleven.

Jullie geven mij altijd weer het geloof dat we samen sterk zijn, héél sterk!
Hoe zwaar het soms ook is..
Met prio 1, de diertjes voorop.

Komende 2 weken even geen neven-activiteiten dus, even ALLEEN maar ik en de diertjes.
Even energie op doen, wat me de de kracht weer geeft door te gaan tot het rollator-tijdperk.
Lieve allemaal, hoop op jullie begrip…

17-8-2017 Vrijwilligersmiddagje

Het begon met een voorstel om gezellig met de vrijwilligers een middagje te plannen in de 8e Hemel.
Even gezellig samen zijn, gezien de meesten vanaf de pc ons helpen en zelden of nooit hier zijn, leek ons dat leuk een keer.

I.v.m. de onzekere omstandigheden van de 8e Hemel hadden we dit jaar ook geen open dag, enthousiast denkend dachten we dit jaar nog elders een opening te kunnen houden, maar ook dat feestje gaat niet door.
Om verkoop omtrent onze huidige boerderij is ’t gelukkig momenteel even rustig weer, maar kan elk moment veranderen.
Wij zijn volle bak verder aan ’t werken, sparen, fondsen werven etc, om spoedig een oplossing te vinden.
Dit alles brengt 24-7 drukte, dus een open dag zit er niet meer in dit jaar, maar het leek ons leuk een paar mensen/donateurs extra uit te nodigen tijdens ons vrijwilligersmiddagje, aankomend weekend.

En dan opeens bekruipt me een akelig gevoel.
Zóveel meer mensen had ik willen ontvangen in de 8e Hemel, zóveel mensen speelden door mijn gedachte, maar het is gewoonweg niet (meer) realiseerbaar.

Lieve mensen, die er graag bij hadden willen zijn, vergeef me dat ’t deze keer niet zo mag zijn, maar ik beloof jullie, waar dan ook, volgend voorjaar houden we een ECHTE open dag, deal?
Bij deze zijn jullie allemaal getuigen.

Stiekem hopen we op een opening van een nieuwe 8e Hemel, hoop doet leven.
Ons promoten, kleine geldinzamelingen, reclame maken ed, alles blijft welkom, want het blijft een spannende tijd…

(foto van onze eerste open dag,op ons ‘beruchte’ bospad)

17-8-2017 Jeugd in de 8e Hemel

En dan opeens is er jeugd in de 8e Hemel!
Mama poes was zwervende en werd elders door een terminale meneer bijgevoerd.
Tot op een dag hij dit kadootje erbij kreeg.
Voor de meneer teveel, dus lieve mensen hebben ze hier gebracht.
Komt helemaal goed met mama en haar kinderen.
Ons plan wordt vervolgd.
Wél vragen we alvast, weten jullie leuke namen voor mama en haar kittens?

15-8-2017 Robijntje blijft vechten

Mijn kleine grote prinsesje…zó onbeschrijflijk trots op t kleine meisje.
Lieve senior Robijntje (ex-laboratorium-poesje) geniet zó intens, ondanks haar serieuze kwaaltjes…
Sinds gisteravond zit haar lijfje weer te rommelen, maar ze weigert te stoppen met haar genot.
En ik geef niet op haar goed te begeleiden.
Zeldzaam stoere meisje verdient alleen ’t allerbeste!
Voor wie haar laatste up-date niet mee hebben gekregen:
https://www.facebook.com/dierentehuisdeachtstehemel/videos/873537279467019/