29-4-2017 Gevonden: Snoesje

GEVONDEN!!!

Een lieve oplettende vrouw heeft vanmorgen dit kleine bruine cyperse poesje in de berm in Haule gevonden en haar naar de 8e Hemel gebracht, waarschijnlijk zwerft dit meisje als een tijdje. Wie (her)kent dit diertje??? Delen is natuurlijk welkom!

Het poesje is zwaar vermagerd en uitgedroogd en heeft inmiddels medische zorg en eten gehad. Ze is niet gechipt maar draagt een zwart vlooienbandje.

Wie weet waar deze kleine meid woont?
Informatie graag doorgeven op 0622195623 of 0655536136. Aangezien wij vaak slecht bereikbaar zijn, dan graag inspreken op de voicemail.

Samen sterk en alles voor de diertjes!

26-4-2017 Nieuw mandje gezocht voor Herrie

*UPDATE 14-5-2017* Goed nieuws!!! Herrie is afgelopen week verhuisd naar een nieuw plekje. Wij wensen haar veel geluk en willen jullie bedanken voor het vele delen!!

En wéér een spoedje…Zoeken jullie mee?
Herrie zoekt met spoed een nieuwe mand.
Samen sterk en alles voor Herrie.

Herrie is een kruising Bulgaarse herder van ongeveer 6,5 jaar en komt uit Bulgarije, ze woont nu ongeveer 5 jaar op een boot, waar haar baasjes wonen en werken. Nu is er sinds 2 maanden gezinsuitbreiding waardoor Herrie wat feller is dan normaal en helaas is het al 2x uit de hand gelopen. Aangezien er wekelijks vele gasten aan boord zijn is er geen plek is waar Herrie alleen zou kunnen zijn. Daarom zoeken we voor haar een super plekje bij iemand die ervaring heeft met honden en die haar de tijd geeft te wennen aan een nieuwe omgeving en mensen.

Ze doet geen vlieg kwaad, als ze je vertrouwt en kent kan alles met haar doen dan. Ze is super makkelijk in huis, heel rustig, maakt niets kapot en kan goed alleen zijn. Ook houdt ze erg van knuffelen, heeft ze een basistraining gehad en slaagde als beste meisje van de klas. Ze is gezond en gesteriliseerd, gek op auto rijden of reizen met het openbaar vervoer. Bovendien heeft Herrie zeebenen. Herrie is kerngezond, geënt en gesteriliseerd

Maar Herrie heeft ook een behoorlijke gebruiksaanwijzing, zo heeft ze tijd nodig om aan nieuwe mensen te wennen.
Ook is ze geen liefhebber van donker en schemering, dan neemt de angst de overhand en luistert ze niet meer en rent naar wat voor haar de vertrouwde plek is, thuis. Herrie vindt mensen leuk maar bij vreemden is ze wat terughoudend, buitenshuis is dat geen probleem. Mensen met petten vindt ze een beetje eng.

Bij honden speelt de staart een belangrijke rol bij de communicatie en Herrie heeft geen staart dus soms is het raden wat ze bedoelt.
Ze houdt van andere honden en stormt daar op af, wat soms intimiderend kan overkomen maar alles wat ze wil is spelen.
Om te voorkomen dat andere honden van haar schrikken is het beter om Herrie aan de lijn kennis te laten maken. Na wat heen en weer gesnuffel zal er heel snel gespeeld gaan worden want daar wordt ze heel vrolijk van.

Wie wil deze lieve meid een kans geven? Haar mandje staat nu nog in Enkhuizen.
Voor inlichtingen en bij interesse:
Renée van Hasselt
06-20405286

25-4-2017 Robijntje weer hersteld

Soms voel ik me net ‘Jantje lacht/Jantje huilt’…
Vandaag was weer zo’n dag,  deze keer door lieve Robijntje (15 jarige ex-laboratorium-poesje), een ongelooflijk verhaal.
Sinds een paar weken sukkelt ze wéér met haar gezondheid.
Wederom spelen haar darmpjes op.

Vanaf ’t weekend ging ze snel bergafwaarts.
I.o.m mijn lieve dierenarts Jantien gingen we werkelijk alles uit de kast halen om haar hieruit te krijgen.
Ook lieve Red ontdekte haar dip en volgde haar op de voet.
Gisteravond leek ze even iets op te knappen en at zelfs een paar brokjes.

Vanmorgen was ze helemaal ingestort.
Ze wilde niets meer, was zwak en leek ’t op te geven.
Ik heb haar neergelegd op haar favoriete plekje, op een warmtedekentje en toegedekt met een ander dekentje.
Onder gezonde omstandigheden niets voor de kleine prinses, die zich niet laat betuttelen en zeker niets laat opdragen door haar verleden.

Ik heb er een filmpje van gemaakt en naar mijn dierenarts gestuurd en het interne team ingelicht.
Mijn dierenarts zag ’t ook niet positief in.
Vorig jaar had ze ook zo’n zware dip, waar ze wonder boven wonder uit kwam,maar was toen wél een jaar jonger…
Voor een oudere patiënt een groot verschil.
We besloten, ik zou nog een paar uurtjes aankijken en haar proberen te dwangvoederen, een lijdensweg was uiteraard geen optie.

Ze volgde me vanaf haar kussentje met waterige oogjes.
Ze nam niet eens de moeite haar hoofdje op te tillen en draaide haar oogjes om toch te zien wat ik deed.
Niets voor nieuwsgierige Robijn, maar dat ze me volgde was een heel klein lichtpuntje.

Ik wilde het verdriet niet binnen laten komen,wat ook niet kon in mijn drukte omtrent de andere diertjes, maar het ging door merg en been.
Randy nog vers in mijn hoofd, dit kon niet waar zijn,mijn prinsesje nu…

Tot einde van de ochtend lag ze daar, levenloos.
En opeens kwam ze onder haar dekentje vandaan en keek me met vragende, kleine oogjes aan.
Ik pakte haar lievelingsvoer en ze begon langzaam te likken.
Niet te beschrijven wat er door me heen ging!

Vervolgens moest ik naar buiten, de andere diertjes weer gaan voeren en het wonder geschiedde…
Zie filmpje…
Wéér tranen ná het maken van dit filmpje, maar van intens geluk!
Inmiddels heeft mijn prinsesje al 2 keer gegeten als een kleine bouwvakker en ligt nu voldaan uit te buiken. Zo onbeschrijflijk trots op haar, mijn kleine wonderkindje!

Hoop dat ze haar dieptepunt weer achter haar mag laten en weer zo intens mag gaan genieten zoals alleen Robijntje dat kan…

Om dit ongelooflijke verhaal te ‘bevestigen’, zal ik later in de reacties hieronder foto’s plakken van haar, die ik heb doorgestuurd naar mijn team en mijn dierenarts.

Jantien, dank je wel weer voor deze geweldige samenwerking, you’re the best én ik ben niet gek!

Voor wie haar niet kennen, haar intense verhaal.

18-4-2017 De kracht van het dierenrijkdom

En altijd weer komen die genietmomenten, dé kracht van het dierenrijkdom.
Wat hen door ‘de mens’ juist zwakker maakt, gewoonweg omdat veel mensen het niet willen zien of niet goed genoeg luisteren naar hun taal.

Dieren hebben wellicht een gevoelsleven, meer dan de meeste mensen vind ik persoonlijk, maar verstaan de kunst om de draad van ’t leven weer snel op te pakken en te genieten in ’t nu.
Ik laat me lijden door hen en ga mee in hun flow, wat ’t voor mij mogelijk maakt dit te kunnen doen.
Met soms een intense traan, maar dankzij de diertjes altijd weer die onbetaalbare lach.

Vergeten doen we niet, integendeel.
Altijd blijft ’t gemis, maar we houden vast aan ’t moois wat er elke dag weer mag zijn…
Dank je wel lieve, bijzondere maatje Red en alle andere dieren,dat jullie me dit geven, maakt me de rijkste vrouw van de wereld.

Hoop met heel mijn hart nog vele schatten blij te mogen zien en maken, tot hun bittere eind.
Hun intense geluk is voor mij zovelen malen belangrijker dan het verdriet van ’t gemis.
Dorpsgek of niet.

Dank jullie wel lieve mensen, dat ik jullie mag kennen.
Mensen die hun taal ook verstaan, maakt ons samen zó sterk en geeft in alle opzichten hoop voor de toekomst.
Dank voor iedereen die ons steunt,zodat we dit kunnen doen en voortzetten. (binnenkort hopelijk een up-date over onze toekomst)

Omschrijving foto’s:

1. Gisteren,Red in intense rouw,hartverscheurend…
2. Samen bij Randy’s laatste rustplaats.
Red was tóch nog even in paniek vanmorgen, het gemis was hem opeens te groot.
We lieten even de boel de boel tijdens de voerrondes en gingen naar zijn grafje.
Vlak erna was hij tot rust, ging weer eten (voor ’t eerst weer goed sinds paar dagen)
en ging rustig slapen daarna. Het was tijd om door te gaan en ruimte te maken voor genot…
3. Intens genietmoment met elkaar vandaag. Genieten van elkaar, ’t genot van de andere
diertjes om ons heen,met Randy in gedachte bij ons.

17-4-2017 Tinus en Red rouwen

Het hoort een vrolijke Pasen te zijn,maar ook dit hoort bij het leven in de 8e Hemel.
Het verdriet was niet alleen groot voor mij.

Vriendjes Tinus en Red hadden ook hun verdriet.
Tinus liet vannacht het slaapplekje vrij van Randy, en was vandaag duidelijk ontdaan.

Red was ontroostbaar.
Gistermiddag had ik hem ruimte gegeven voor afscheid, gisteravond Randy op een ander plekje gelegd.
Ik wilde hem graag in alle rust vandaag zijn laatste rustplaats geven.
Red was vanmorgen in paniek, toen hij ontdekte dat Randy er niet was, dus besloot ik hem terug te leggen voor Red om weer tijd te nemen voor een definitief afscheid.
De hele ochtend lag hij bij hem.
Hartverscheurend piepte hij soms, of legde zijn kopje op Randy’s buikje en ging slapen.

Vanmiddag moest ’t gaan gebeuren.
Hoe goed ik ook probeerde Red niets te laten merken van te voren,hij voelde dat het moment van definitief afscheid kwam. (zie filmpje…)
Toen ik stopte met filmen, ging hij nog bovenop hem hangen,en krabte met zijn pootjes over Randy’s buikje.
Wat een verdriet had hij, ging door merg en been.

Na het laatste afscheid direct met Red en de andere hondjes naar het bos gegaan, waar hij even zijn verdriet kon vergeten.
Even, want duidelijk zie ik ups en downs bij hem.
Ook lieve Redje heeft tijd nodig dit te verwerken en ga hem xtra verwennen komende dagen.
Zijn vriendinnetje Donna steunt hem ook zó lief, zó puur en oprecht, dierenliefde.

Dank voor jullie lieve medeleven lieve allemaal,hartverwarmend…

16-4-2017 R.I.P. Randy

Spijtig genoeg weer slecht nieuws.
Zijn lijfje was op,maar zijn genot bleef tot ’t allerlaatste moment.
Nog nooit heb ik zo getwijfeld.
Het verdriet is verstikkend, maar voor mijn allerliefste bedvriendje was het goed zo…

Ruim een maand geleden waren we bij de dierenarts liefste Ran, waar de prognose na de echo niet goed was.
Je ernstige spondylose was goed zichtbaar,maar je blaas was óók niet goed, het leek op een tumor.
Ook je buikje bleef een groot probleem.
Ik besloot elke dag te genieten van ’t nu met je.

Dat deden we al extreem hè Ran, wat was jij een genot.
Vandaag realiseerde ik me, jij was voor mij de ‘Tim’ onder de poezen.
Mijn soulmaatje, mijn alles.

Katten vinden het normaal dat er voor hen gezorgd wordt, maar jij was anders.
Alles wat ik voor je deed, nam je me in grote dank af.
Vaak bezegeld met een intense zoen van je, waarna je me dankbaar aankeek met je mooie, lieve grote kijkers.
In de nacht kwam je altijd in mijn holletje liggen.
Jouw pootjes in mijn handen en regelmatig ging je mooie koppie omhoog om me een liefdevolle zoen te geven.’
Zo vaak werd ik wakker daardoor en elke keer weer maakte mijn hart dan een vreugdesprongetje.

Ook vannacht kroop je weer dicht tegen me aan, maar de zoentjes kwamen deze keer niet…

Vanmorgen at je nog iets, maar je lijfje was moe.
Jouw zieltje daarentegen bleef vasthouden aan ons geluk en onze liefde.
Iedere keer als je me zag, kreeg je weer die liefdevolle blik in je ogen en straalde je.
Het maakte me zo onzeker, want daardoor leek het alsof je iedere keer weer fitter was.
Tot ik me realiseerde dat het puur kwam omdat je mij zag.
Je liefde was zó groot liefste Ran, onbeschrijflijk.
Zo groot dat je door wilde gaan tot je erbij neer zou vallen én je een lijdensweg voor lief zou nemen om bij me te blijven.

Hoe hard mijn hart ook huilde lieve, dierbare vriendje, ik moest je dit besparen.
Ik heb je mee genomen naar de tuin, waar het je gegund was om de laatste zonnestralen te voelen.
Het ging bij mij door merg en been, maar wat genoot je nog!
Daarna heb ik je mee genomen naar binnen en zat je in je ‘eetmandje’ te wachten op iets lekkers.
Eigenlijk wilde je niets, maar het leek alsof je het voor mij deed, dat je toch iets snoepte.

Na het eten heb ik je naar bed gebracht, een uur voordat de dierenarts zou komen.
Je ging lekker liggen spinnen en ik brak.
Ik hield je vast en je troostte me, weer met zoentjes..
En zo ging je heen, in de puurste vorm van liefde.

Allerliefste,bijzondere Randy, met geen pen te beschrijven hoe ik je ga missen, maar ben je eeuwig dankbaar dat ik je heb mogen kennen.’
Ik gaf jou een gelukkig leven ruim 2 jaar geleden, maar jij mij ook, door er te zijn zoals je was.
Je liet me zien dat geluk bestaat, óók in zwaardere tijden.
Je liet me voelen hoe liefde hoort te voelen.

Dag lief vriendje, rust zacht en ik zie uit naar de dag dat ik je weer in mijn armen mag nemen.
Voor altijd in mijn hart.

Randy’s profiel vindt u hier.

10-4-2017 Tuinhulp gevraagd

Han ‘de tuinman’.
Onlangs ‘een paar’ takken opgeruimd.
Wie o wie vindt tuinieren leuk, is fit en wil me helpen?
Hulp is zó welkom!
Deze post delen is ook een vorm van hulp.

Al langere tijd heb ik geen hulp meer voor het buitenwerk.
Alles netjes bijhouden is part of the deal dat ik hier nog mag wonen met de diertjes.
Ik ben alleen geen 20 meer en het grote landgoed bijhouden, naast de diertjes verzorgen en alles wat daar bijhoort is een beetje teveel van ’t goede.

Ben jij die fitte persoon die het leuk vindt iets voor een goed doel te doen?
Het liefst op maandagochtend of donderdag ochtend óf in de avonduren.
We horen graag van je!

Ook blijft er hulp welkom voor het schoon houden van de dierenverblijven ed.

Voor interesse stuur ons een pb, mail of bel ons op:
06- 555 36 136.
Benzinekosten kunnen worden vergoed.

7-4-2017 Een mooie dag

Hoe mooi kan de dag beginnen?
Elke dag weer die intense momenten, die me de rijkste vrouw van de wereld maken, maar deze keer werd ik blij tot op ’t bot.
Wakker worden is voor velen van ons vanzelfsprekend en we rollen zó de dag weer in.
Helaas ook voor veel dieren is dit geen vanzelfsprekendheid anno 2017.
Ook in de 8e Hemel is dit voor veel patiëntjes altijd weer afwachten.

Hoe laat ’t ’s avonds ook wordt voor me, altijd weer wil ik graag mijn bed uit om te zien dat alles weer ‘gezond’ wakker wordt.
Er zijn altijd terminale dieren bij me, maar ook de gezonde senioren en patiënten brengen tóch altijd een vorm van spanning bij me, die ik pas verlies als ik ze allemaal heb gezien, ze goed hebben gegeten én gedronken.
Sommige van hen moeten dagelijks hun medicatie hebben, wat óók elke dag weer stressloos moet lukken.

Vaak zijn er diertjes tussen die zich ná het wakker worden niet topfit voelen.
Terwijl ik dan de andere diertjes verzorg, overweeg ik alle opties, wat wijsheid is.
Als ze hebben laten zien dat ze de wil voor ’t leven vast willen houden,haal ik letterlijk alles uit de kast om ze te helpen.
Desnoods in overleg met mijn lieve dierenarts, die dag en nacht voor me klaar staat.

Deze morgen was er weer zo één, dat alles mee mocht zitten.
De ponies hadden heerlijk ontbeten, de konijnen huppelde vrolijk door hun tuintjes met hun volle buikjes.
Hartpatiëntje Hettie wachtte braaf op haar vaste plekje op haar pilletje, alvorens ze ging eten en zelfs Tinus meldde zich keurig om zijn oortjes in te laten smeren met zonnebrandolie.

Terminale Ter en Randy moesten even op gang komen,maar aten uiteindelijk allebei heerlijk hun maaltijd op en gingen uitbuiken in het zachte zonnetje.
Suikerpatiënt Bo kwam keurig op tijd voor zijn insuline en ging op zijn vaste tuinbankje liggen.

Alles onder begeleiding van de hondjes, die al eerder hun maaltijd op hadden.
Voor Redje niet altijd vanzelfsprekend, want als er een diertje erg ziek is, slaat hij liever zijn ontbijt over.

En dan op zo’n prachtige dag de schaapjes in hun verse wei laten.
Ze staan ’s morgens te dringen, alsof ze in hun eigen wei geen grasspriet meer hebben.
Óók hun dag mocht zó mooi beginnen.
Het geluk stroomde door mijn lijf, zo fijn om die dankbare schatten zien te genieten.

Als xtra dank pakte Jantje mijn vingers.
Me even laten voelen dat ik voor altijd hun mama ben.

Hoe onzeker het leven soms kan zijn, deze momenten pakt niemand ons ooit af.
Deze momenten geven me de vechtlust om door te gaan,wat er ook gebeurt.
Voor de diertjes van nu en voor de vele diertjes die we in de toekomst nog gelukkig mogen maken.

Genieten van ’t intense genot!
Fijn weekend lieve allemaal.

5-4-2017 Dalton vindt nieuw geluk

Weduwnaar Dalton(ex-bio-industrie-konijn) is gekoppeld!
Arme ventje is 7 keer een maatje verloren (waaronder zijn broertjes en onlangs lieve Sharon), dus besloot ik 2 vrouwtjes bij hem te plaatsen.
Gun hem zó nooit meer afscheid te hoeven nemen.
Het ging geweldig, even…(zie filmpje)
De meisjes accepteerde elkaar en Dalton vond ’t prachtig, tot Barbie Dalton goed zag.
Barbie was direct tot over haar grote oren verliefd op Dalton en dat was al snel wederzijds.
En verliefde meisjes willen géén concurrentie.
Arme, verlegen Poppeke werd al snel weg gejaagd en mocht niet in de buurt komen van ’t verliefde stel.
Inmiddels zit Poppeke een tuintje veilig, lekker rustig voor haar én ’t verliefde stel.

Zo blij dat Dalton weer gelukkig mag zijn…