28-10-2016 Afscheid Babe

Weer zo’n heerlijk genietmoment,ondanks een lach en een traan.
Vannacht is lieve nijn Babe in mijn armen overleden, na een kort ziektebed.
Altijd plaats ik na een overlijden, ter nagedachtenis een post van t diertje.
Deze keer wil ik ’t graag afsluiten met dit vrolijke filmpje van vanmiddag, onderweg naar de konijnen.
Afscheid nemen blijft zó zwaar.
Ook lieve, gevoelige Redje had ’t er slecht mee,de laatste dagen.
Hij leeft zo intens mee, met een ziek diertje, alsof hij de pijn weg wil nemen.
En toch, altijd weer, gaat de zon weer schijnen en blijven er genietmomenten met de diertjes.
Hoe groot hun rugzakje soms is, hoe ernstig hun ziekte soms is, het intense geluk keert altijd terug.
Iedereen was weer blij, ook Donna,die haar speelvriendje vanmiddag weer terug kreeg.
En ik, ik kon weer glimlachen,vanuit ’t diepste van mijn hart.

Fijn weekend lieve mensen, geniet van ’t moois om ons heen.

Rust zacht lieve Babe, voor altijd in mijn hart.

21-10-2016 Smokey update

Update: Smokey gaat eind van de week naar een opvangadres waar er gestart gaat worden met de insuline.. wordt vervolgd!!

Spoed zonnetje!!

smokey-zoekt-plekVandaag is Smokey ons spoed zonnetje!! Delen jullie mee?

Smokey is een kater, geboren 01-06-2008 en heeft diabetes.
Hij is dringend op zoek naar een gouden mandje of opvang.
Helaas kan de huidige eigenaar door een zeer ongeregeld leven, Smokey niet instellen op de broodnodige insuline.

Smokey is niet gewend met andere dieren te leven, maar had buiten geen problemen met de katten in de buurt. Honden die naar hem toe komen durft hij een flinke mep aan uit te delen waardoor het dus beter is als Smokey een thuis krijgt zonder honden, maar – mits er genoeg ruimte is -zou een andere poes misschien wel een optie zijn.

Smokey komt nu niet meer buiten en lijkt daar ook geen behoefte aan te hebben.
Het is een lieve, aanhankelijke en vriendelijke kater, die ook goed met kinderen om kan gaan. Momenteel is hij erg stilletjes omdat hij zich uiteraard niet lekker voelt, maar normaal gesproken zoekt hij graag de hele dag aandacht en knuffels.

De huidige eigenaar is bereid een jaar bij te dragen in de kosten van insuline als Smokey een nieuw baasje vindt. Indien Smokey in opvang gaat worden uiteraard alle kosten vergoed.
Wie kan deze lieve kater een liefdevolplekje geven en heeft verstand van het spuiten met insuline?
Het liefst gunnen wij hem een forever home maar tijdelijke opvang is ook al welkom 

Voor meer informatie info@snth.nl ( Magda /Stichting Nieuw Thuis voor Huisdieren)
Delen wordt zeer op prijs gesteld.
Samen sterk en alles de diertjes

20-10-2016 Villa Robbedoessie opbrengst

Vandaag delen we weer een post van Villa Robbedoessie.
Over 2 maanden zijn er al weer de feestdagen dus wordt lid van de pagina en sla je slag voor leuke cadeautjes.
Samen sterk en alles voor de diertjes!!!

Lieve mensen de opbrengst van september was €41,00….
Zoals jullie weten heeft Hanna ons nu meer nodig dan ooit!!! Elke euro is er 1 doe u inkopen voor kadootjes hier. Scroll lekker door naar beneden we hebben zo veel mooie artikelen.
Help ons Helpen Samen staan we sterk. Laten we het oktober bedrag aub knallen met zijn allen. (Mocht u speciale wensen hebben laat dat svp weten via een pbtje)
Helaas krijg ik nog steeds geen meldingen via facebook als er onder een foto gereageerd is. Wilt u iets bestellen of heeft u vragen stuur dan aub een pbtje.)

Link naar de groep op facebooek.

18-10-2016 Update situatie

Lieve mensen,

Wederom een up-date over onze situatie.
We hebben inmiddels ruim 5500 euro kunnen sparen dankzij jullie!
Nee,daar kunnen we idd geen boerderij van kopen, maaaaar,alle beetjes helpen!
Het geeft ons tóch meer ruimte en mogelijkheden, die we zó goed kunnen gebruiken nu én in de toekomst!
Een eigen bijdrage van ons bij eventuele mogelijkheden blijft welkom, dus elke euro ook.

Verder is er nog steeds niets concreets op ons pad gekomen, maar ik (Hanna) ben wel in gesprek met mensen die ons misschien kunnen helpen.
Fingers crossed houden dus, het blijft een bizar spannende tijd.

Op dit moment zijn er geen bezichtigingen op de boerderij waarop we wonen, dus hoop met héél mijn hart dat dat nog even zo blijft.
Het geeft ons de ruimte zsm een oplossing te vinden.

Dit houdt NIET in, dat ’t allemaal niet meer zo’n vaart loopt!
Immers, als morgen die koper voor de boerderij zich meldt, is ’t CRISIS..
Bovendien, deze onzekerheid is killing.
Hoop dat jullie de ernst van de zaak ook blijven zien en ons iig op facebook blijven helpen.
Delen is en blijft welkom.
Zelfstandige acties uiteraard ook!

We houden jullie op de hoogte!

Zelf hou ik de moed erin en blijf me vasthouden aan de diertjes en hun genot..
Lijkt misschien soms een beetje alsof ik ’t makkelijk zie lieve  mensen, maar het is mijn overlevings-methode.
Hoop dat jullie dit begrijpen en de leuke filmpjes tussendoor blijven waarderen, met een positieve knipoog.
Hoe dan ook, hoe zwaar ’t leven soms kan zijn, altijd blijven de genietmomentjes met de diertjes.
Ze zijn mijn stro-halmen om aan vast te houden en belangrijkste voor mij blijft HUN geluk, voor nu en in de toekomst.

Door de omstandigheden blijven we voorlopig alleen voor spoedjes bereikbaar en focussen ons op ’t nu met de diertjes en de mogelijkheden voor de toekomst.
Hopen op jullie begrip.

Dank jullie wel lieve mensen,voor ’t warme medeleven en de steun.
Dank je wel lief team, voor alles wat jullie doen!

Samen sterk en alles voor de diertjes..

www.stichtinghanna.nl
(onze website was gehackt, maar hebben nood-pagina aangemaakt.)
lynxx_2

P.s. op de foto genietende Lynxx.
(zijn verhaal)

15-10-2016 Veiling ‘Handen voor Pootjes’

Weer zo’n lieve actie!!! Wat zijn we iedereen dankbaar voor het initiatief nemen bij opzetten van dit soort acties.
Door lid te worden van de pagina “Veilingen HandenvoorPootjes” kan je mee bieden en help je daarmee de diertjes van de 8e Hemel.
Samen sterk en alles voor de diertjes!!!
Delen is zeer welkom!!

Dit is de link naar de veiling van ‘Handen voor Pootjes’.

11-10-2016 Joey vermist

joey-vermistLieve mensen, de druppel die mijn volle emmer momenteel laat overlopen.

Al langere tijd hebben we tegenslagen,en de laatste tegenslag is waarschijnlijk niemand ontgaan,maar daar kan/wil ik voor blijven vechten.
Ik hou de moed er in, maar ik ben nu ook écht machteloos en radeloos.

Mijn eerste poeskindje in de 8e Hemel, grote vriendinnetje Joey (12 jaar) is vermist.
Woensdag 28 september keerde ze niet huiswaarts. Mijn zorgen om haar zijn inmiddels onbeschrijflijk groot en ik kan ’t niet plaatsen in mijn koppie. Geen seconde is ze uit mijn gedachte, terwijl alles gewoon doorgaat in de 8e Hemel.

Feit is al dat ik de laatste tijd 2 overvolle agenda’s heb, maar het zijn de zorgen om Joey die me opbreken.

Om deze reden wil ik even afstand doen van facebook. Even tijd maken om te focussen op wat nu prioriteit heeft.

De diertjes in de 8e Hemel, focus op de eventuele ontwikkelingen voor onze toekomst en daarnaast tijd creëren om de zoektocht naar Joey af te ronden, zodat ik het een plekje kan gaan geven.

Om lieve linkerhand Ellen niet te overbelasten (die alle tijd en energie stopt in het werk omtrent fb en mailtjes) zullen we vanaf woensdag 12 oktober t/m 26 oktober niet via de pbtjes te bereiken zijn (alleen voor ernstige spoed).
Lieve Marieke blijft elke dag nog actief op onze fb-pagina’s.

Zelf zal ik t/m woensdag 19 oktober niet/nauwelijks zijn op de tijdlijn en even geen/weinig filmpjes/foto’s plaatsen.
Hoop wél dat jullie onze pagina in ‘leven’ houden, omdat dit juist in onze situatie zó welkom is.

Hoop op jullie begrip lieve allemaal.

Graag wil ik deze post ook gebruiken als oproep aan de mede-bewoners van ons dorp.

Beste mensen,

Sommige van jullie zullen niet precies begrijpen hoe groot deze zorg is voor mij, maar zie ’t alsof je je eigen kind kwijt bent…
Vrienden of geen vrienden, help me alsjeblieft om deze nachtmerrie te eindigen.
De flyer-actie heeft tot nu toe niets opgeleverd, maar ik weet zeker dat er mensen zijn die haar nog hebben gezien, voor haar verdwijning.
ALLE info is meer dan welkom, óók als ’t slecht nieuws is…
Jullie kunnen ook anoniem contact opnemen met ons (voicemail inspreken is erg welkom hierbij).

Voor de gouden tip zijn we bereid een beloning uit te reiken.

Hieronder mijn schrijven aan Joey, onlangs geschreven in een weer-slapeloze nacht. Hopende dat ik het van me af kon schrijven, maar het heeft me de rust niet gebracht.
Vrees dat ik ’t pas een plaatsje kan gaan geven als ik meer weet over haar.

Fingers crossed voor een goede afloop…

‘Lieve Joey,

ik wil dit niet als een afscheid schrijven, al voel ik diep in mijn hart dat je er niet meer bent…
Ik wil vooral even met mijn intense verdriet dichtbij je komen.

Meisje toch, dit was écht altijd my worst nightmare.
Terwijl ik dit schrijf kijk ik iedere keer onbewust naar t plekje aan de andere kant van het raam, waar jij je ’s avonds meldde, maar de plek blijft leeg.
Onder mijn muis ligt je jeugdfoto in ’t muisblad.
Twee grote, sprankelende oogjes kijken me aan, vol levensvreugde.
Je was toen ongeveer 10 weken oud en je kon niet wachten op ’t leven buitenshuis.
Wat waren we verliefd op jou.
Nog nooit had ik zo’n klein levend wezentje gezien met zoveel power in zich.

Je ontwikkelde jezelf als een ongelooflijk energiek meisje, dol op buiten zijn en het was een sport van je om mij voor de gek te houden.
Ik vind mezelf niet dom, maar naast jou was ik idd het blondje.
Zó vaak was je me te snel af, maar gelukkig gebeurde dat bij iedereen om je heen.
Je bezorgde me de eerste jaren een boel grijze haren.
Daar waar ik de andere diertjes in banen kon leiden, was ’t met jou reddeloos verloren.
Je kwam en ging wanneer ’t jou uitkwam, maar zelfs daar kwam uiteindelijk een regelmaat in.

Niet zoals bij de andere katten, neee, jij deed alles op jouw manier.
Je had je vaste ritme en je vaste plekjes buiten overdag, niet ver hier vandaan, dat wist ik.
Maar ook jij wist precies mijn ritme, soms leek ’t alsof je om een hoekje mee keek.
Bij mooi weer bleef je langer weg, maar als er één druppel viel was jij de eerste die binnen kwam.
Bij kou kon je opeens omslaan en was je veel binnen, de laatste jaren op mijn slaapkamer.
Wat genoot ik daarvan Joey.
Altijd wachtte je met slapen tot ik je een trusten-knuf gaf om vervolgens spinnend te gaan dromen.
‘S morgens stond je altijd als eerste op, zodra mijn wekker ging, wist je dat je weer naar buiten mocht.
Tijd voor een nieuwe Joey-feestdag!
Na al die jaren (12jaar) wist ik dat ik kon vertrouwen op je intelligentie en je niet in 7 sloten tegelijk liep.
Ik wist dat je je ’s avonds weer zou melden, voor ’t raam.

Tot die bizarre week Joey.
De pers kwam hier elke dag, wat was ’t een gekte naast al ’t werk.
Met al mijn macht probeerde ik jullie vaste ritme aan te houden, ook ’t Joey-ritme.
Voor iedereen zo belangrijk, maar vooral voor jou hè Joe.
Wat had je een hekel aan visite en drukte, je zorgde altijd dat je dan weg was.
Als de rust wederkeerde, kwam je weer.
Maar deze week kwam die rust niet meer…
Ik weet zeker dat je je gemeld hebt Joey, maar je bent omgekeerd…
O Joey, kon ik de tijd maar terug draaien en je terug roepen, je luisterde inmiddels zo goed naar je naam.
Kon ik je antwoord maar horen, met je allerluidste, vrolijkste miauwtje wat ik ooit heb gehoord in mijn leven.

Ergens hoop ik dat ik ’t mis heb kleine Joe, maar ik vrees dat jij jezelf hebt overschat door de gekte in de 8e Hemel.
Lieve meis, ik mis je zo.
‘S avonds in de badkamer geen kletsende Joe meer.
Je kussentje op de slaapkamer blijft leeg, geen mooi gezang op ’t aanrecht van je.
Zoveel plekjes waar je was, zoveel plekjes die ik nu onbewust blijf volgen…
Nu droom ik van je, de ene keer een nachtmerrie, de andere keer een heerlijke droom, in beide gevallen tijdens een korte nachtrust, het gemis breekt me lieve Joey.
Ik probeer ’t een plekje te geven, je zou immers 25 worden weet je nog?
Je raam blijft leeg, terwijl de kou is ingetreden en de eerste druppels ook weer zijn gevallen…
Met maakt me zó radeloos lieve Joey.

Een sprankeltje hoop wil ik vasthouden.
Weet dat ik zielsveel van je hou kleine Joey, waar je ook bent en de deur blijft wijd open staan voor je…
Laat alsjeblieft iets van je horen, óók als je niet meer in ’t aardse leven bent…