26-8-2016 Dingo komt naar St. Hanna

Graag wil ik senior Dingo aan jullie voorstellen.
Onlangs keek ik bij de geweldige Stichting Vagabond-pets op hun site.
Dankzij hen mocht ik kleine grote vriend Demy ooit in mijn armen sluiten.
Mijn oog viel op Dingo en las zijn verhaal.

Hij stal mijn hart in ’t eerste filmpje.
Hij brak mijn hart in ’t tweede filmpje…
Hoe mooi zou ’t zijn, als hij een forever home in de 8e Hemel mocht krijgen en weer geluk mag kennen en liefde mag voelen?

Ik vind dat hij ’t zó verdient!
Jullie ook?
We zijn op zoek naar virtuele ouders, die ons financieel kunnen steunen hem een toekomst te geven bij ons.
Daarbij willen we stichting Vagabond een kleine bijdrage kunnen geven.
Helpen jullie mee voor een toekomst voor kansarme Dingo?
Zoals we voorheen Demy een prachtig leventje mochten geven?

Een kleine bijdrage helpt ons ook en deze post delen is ook een vorm van hulp.

Zullen we ’t óók voor dit lieve ventje een fijn weekend laten worden na al die tijd in ’t asiel?
Samen sterk en alles voor deze aandoenlijke Dingeman?

Lees hier zijn verhaal (inclusief de ontroerende filmpjes).

 

20-8-2016 Tinus en Robijntje

Liefde is…Tinus en Robijn.
Ex laboratoriumpoesje en senior Robijntje (links) heeft soms een eet-dipje.
Haar grote vriendje, steun en toeverlaat van ’t eerste uur, Tinus, stimuleert haar dan te eten.
Hij gaat eerst zelf lekker smullen, zodat ze nieuwsgierig wordt wat hij heeft (hetzelfde voer) en voila, ’t werkt!
Lieve Tinus laat zijn eten dan lekker opeten door zijn vriendin, hoe lief!

Tinus is in de 8e Hemel de ‘Red’ onder de poezen.
Hij heeft altijd oog voor de zwakkere en zorgt voor ze met heel zijn hartje.
Vanaf de eerste dag heeft hij (na ’t overlijden van zijn beste senior-vriendje Banjer), na haar 11 donkere lab-jaren, wereldwijzer gemaakt.
Dit leek zijn nieuw missie.
Bijzondere liefde, rijkdom om dit te mogen zien.

Lees hier ’t bijzondere verhaal van Tinus zijn ritueel, na ’t overlijden van zijn vriendje Banjer.

19-8-2016 Randy op de tuinbank

Zo’n mooi wonder-kadootje gehad van Opa.
Patiëntje Randy lag vanmiddag op Opa’s favo bankje!
Weet, Randy heeft ernstige spondylose en artrose en kan nergens op klimmen.
(gaat bijvoorbeeld via een trapje op mijn bed).
Alsof Opa hem geholpen heeft hiermee…
Hoe dan ook, het bracht bij mij verbazing, een big smile en ontroering.

Fijn weekend lieve allemaal, geniet van ’t nu.

P.s. voor de zekerheid nu tóch een trapje bij ’t bankje neergezet, zodat hij veilig naar beneden kan.

16-8-2016 Lieve Opa is gisteravond overleden

De laatste weken zoveel leuke filmpjes en foto’s kunnen maken van lieve Opa, die ik nog met jullie wilde delen, maar dan opeens is dit ’t laatste filmpje.
Ik voelde hem niet helemaal aankomen deze keer…
Opa is gisteravond overleden.

Lieve Opa, de leegte die je nu brengt is niet te beschrijven, het verdriet even ondraaglijk.
Ik hou me snel weer vast aan de geweldige tijd met je, maar voor nu nog even geen ruimte voor.
En wat heb je me een geweldige tijd gegeven…

Meestal voel ik t andersom, de dieren genieten en ik dus ook, maar in jouw geval leek ’t alsof mijn geluk om jou je blij maakte.
Ook hou ik zielsveel van alle dieren, maar net als in de mensenwereld, de één is meer aanwezig dan de ander en komt nóg dieper binnen in je ziel, jij bent daar ‘één van bijzondere Opa.

Jouw enorme wijsheid was vanaf de eerste dag voelbaar, zo ook je lange gevoels-sprieten.
Feilloos voelde je alles aan en vaak was je iedereen te slim af, ook mij, ondanks dat ik mezelf niet helemaal hersenloos vindt.
Zo ook de laatste maand.
Jij besloot geen medicatie meer te willen en ik volgde uiteindelijk je wens.
Dankbaar als je was,liet je je geluk op ontelbare manieren merken.

Je genoot met volle teugen en deed dingen die je anders nooit deed.
Spelen, me overal met een smile volgen, vragen om knuffels en zelfs ’s avonds bij de pc liggen op tafel, naast me.
Al die tijd wilde je tijdens de warme maaltijd met me mee eten, maar iedere keer weer liet je teleurgesteld merken dat je geen veganist was.
Verrassend genoeg likte je vorige week ongevraagd mee van mijn bord!
Wat heb ik genoten van je geluk, je vriendschap en ’t vertrouwen in mij, meer dan ooit.
Alsof je me elke dag wilde laten merken hoe dankbaar je was én mij wilde laten genieten van jouw geluk.

Alsof je wist, dat ik dit nodig had, zoveel afscheid moeten nemen de laatste tijd,met Demy nog vers in ’t geheugen en dat ik een smile zo goed kon gebruiken.
En achteraf gezien voelt ’t alsof je me op deze manier om de tuin wilde lijden, omdat alleen jij wist dat ’t niet lang ging duren voor je…

Vorige week maandag heb ik dit filmpje mogen maken.
Alsof je wilde zeggen, ‘Han, geen zorgen om mij,omdat je druk bent, ik vermaak me alleen ook we even hoor’.

Gisteren bij het opstaan merkte ik al dat je niet fit was, maar je bekkie stond goed, wat mijn onderbuik-gevoel liet vervagen.
De xxl was al op gang en ik bleef me toch zorgen maken om je, maar iedere keer als ik naar je toe ging, lachte je de zorgen weg.
Met een miauw, zoals alleen jij kon, ontving een knuffel en je ging tevreden verder slapen.

‘S middags ging je zelfs lekker naar buiten.
Deze keer niet spelen, maar lekker liggen op je favoriete bankje.
Ondanks de drukte bracht iets in mij me iedere keer bij je en keer op keer zag ik je tevreden oogjes, praatte je even met me en ging weer verder genieten.
Onderbuik-gevoel bleef, maar je vervaagde ’t keer op keer.

Gisteravond kwam je zelfs op je wasmand zitten, om even van je favoriete voertje te likken, weer bleef je lachen naar me.
Je ging voldaan naar je avond-mandje, op ’t bureau waar ik vlak voor ’t slapen vaak nog even zit.
Ik zag je oogjes en even twijfelde ik.
Het was alsof je me vroeg om bij je te komen zitten en gewoon naar bed toe te gaan.
Maar dat deed ik niet…
De xxl was nog niet helemaal voorbij en de dag moest nog even afgerond op fb.
Dit was de laatste blik van je lieve schat.
Mijn god, if i could turn back time…

Vlak voor ’t slapen gaan deed ik mijn vaste knuffel-ronde, iedereen welterusten wensen.
Als laatste routine, het kantoor met jouw bureau en mandje.
Opa, wat liet je me schrikken, je mandje was leeg.
Je lag op een andere plek en ik was net te laat om je bij leven te mogen aaien.
De andere poezen hadden het niet eens in de gaten, zelfs Red niet direct, even leek het alsof je sliep, alleen je hartje klopte niet meer.
Een hartstilstand heeft je leven ten einde gebracht.

De shock was onbeschrijflijk lieve schat, dit kon niet waar zijn!
Paniek, verdriet, verbazing, alles tegelijk, zo ook voor veel andere diertjes.
Je was ook bij hen zo geliefd en opeens was je levenloos.

Lieve Opa, het is alsof je ’t zo gewenst hebt, te genieten tot het einde,zonder verdriet en en vergeef me, dat ik dat laatste half uurtje niet bij je was.
Of misschien had je dat zelfs zo gewild…Het had je misschien tóch ’t ongewenste verdriet gegeven wat je juist wilde voorkomen…

Dank je wel lieve Opa, voor je ongelooflijke wijsheid.
Je hebt me weer zoveel laten zien over hoe rijk jullie geest is.
Hoe ongelooflijk sterk jullie zijn en altijd vasthouden aan liefde en geluk.
De belangrijkste dingen in ’t leven, die wij als mens niet altijd zo realiseren en voor jullie een normale levenswijze is.
Dank je wel lieve Opa, voor het intense geluk wat je me hebt gebracht door jouw geluk, hoe verdrietig de leegte nu ook aanvoelt.
Dank je wel voor je ‘toneelspel’, dat je me zó om de tuin hebt geleid en ik de laatste weken zo intens mocht genieten en lachen met je, ondanks ’t verdriet wat er nog was.

Rust zachte grootse, lieve Opa, voor altijd in mijn hart.

Vergeef me mijn tranen voor nu en vergeef me in mijn schrijven het woord ‘alsof’, want diep in mijn hart weet ik dat je ’t zo had gepland en had gewenst…
Je had ’t vast nog langer vol willen houden, maar dat had je helaas niet in de hand.

Dag lieve jongen, ik ga je weer zien,net als Tim, Dem, Des en alle andere lieve schatten, maar nu nog even niet…
Ik hoop dat er veel takjes en blaadjes zijn voor je in de dierenhemel voor je tot die tijd lieverd.
Voor nu ben je in mijn (huilende) hart.

Opa’s album van zijn komst in de 8e Hemel.

P.s. lieve mensen, het is me even een beetje veel, ik ben voorlopig weinig/niet in de pbtjes, hoop op jullie begrip

15-8-2016 Beide Loesjes gereserveerd

beide Loesjes gereserveerdAllebei de Loesjes gereserveerd!
Even leek het leven zo kansloos voor deze schatten,maar de zon gaat voor altijd schijnen voor ze.
Zó mooi dit te kunnen doen,stiekem zijn we héél trots op onze herplaats-afdeling.
Als er even geen uitweg is,is er altijd stichting Hanna voor de diertjes!
Dank lieve allemaal voor ’t trouwe delen, samen sterk en alles voor de diertjes!

10-8-2016 Trudie is patiënt-af

Trudie op boomstronkI feel gooooood!
Jajaja, ik weet ‘t. Ik ben te dik, liever gezegd volslank, maaaaaar ik voel me beter dan ooit!!
Ik hoef zelfs al die vieze medicijnen niet meer, én geen pijnstillers. Zó goed voel ik me!
Dusss, willen jullie ophouden met zeuren inclusief mama Hanna?
Ook die diëten zijn doodvermoeiend,laat me nou maar genieten, ok?
En zeg nou zelf, staat me toch goed, die mooie rondingen?
Voor wie me niet kennen, ik ben senior Trudie en géén patiënt meer (mijn profiel).

7-8-2016 Randy bij de dierenarts

Randy bij dierenartsStiekem hadden ik, de hondjes en de andere diertjes gehoopt op een quality-zondag met elkaar, maar helaas brachten we de helft van de dag door bij de dierenarts met mijn lieve vriendje Randy.
Na een slapeloze nacht met Randy in mijn armen besloten hem verder te laten onderzoeken.

De bloeduitslag wees erop dat er iets gaande is in zijn lijfje, maar verder onderzoek was nog niet mogelijk (wordt vervolgd).
Nu gelukkig weer thuis en de zondag inhalen in de avond-uurtjes.
Even ontspannen en genieten met elkaar,dus snel weer weg hier.
Fijne avond lieve allemaal.

Voor wie lieve Randy niet kennen, zijn aandoenlijke verhaal.

5-8-2016 Speelmomentje met Robijntje

Speelmomentje met Robijntje!
Kan ’t haast niet geloven hoe goed t met haar gaat, maar durf t nu écht hardop te zeggen.
De meesten van jullie weten dat ze weer een mega dip heeft gehad onlangs.
Voor ’t eerst krijgt ze zelfs een buikje, omdat ze geen chronische diarree meer heeft (al in haar lab-periode had ze dit, maar eindelijk lijkt ’t onder controle te komen).

Nu weer ruimte om te spelen en vervolgens buikje binnen weer vol eten!
Zó trots op ’t dappere, blije én ondeugende meisje.
Mooiste wat er is, dit te mogen en kunnen doen voor de diertjes!

Voor wie haar verhaal/filmpje van onlangs niet kennen, vindt u hier de link.

5-8-2016 Red helpt met (herplaats-poesje) Loesje

Ondertussen gaat ’t leven door in de 8e Hemel.
Lieve Red helpt me mee (herplaats-poesje) Loesje hond-tam te maken.
Red laat elke dag even zijn neusje zien en houdt keurig afstand, zoals ik hem heb aangeleerd, zodat het desbetreffend diertje het vertrouwen krijgt.
Loesje haar angst zat diep, maar ze is er nu helemaal aan gewend en vertrouwt Red.
Lieve Red en Loesje, zó trots op jullie!
Hier het herplaats-bericht van aandoenlijke, lieve Loesje. Ze wacht nog steeds op haar forever home.