19-03-2016 Aanstaande vriendinnetjes van Bassie

Zoveel verschillende emoties…
Lieve aanstaande vriendinnetjes van Bassie zijn vanmiddag gearriveerd.
Dit filmpje gemaakt toen ik ze eind van de middag gedag ging zeggen.
Smelt-momentje, met een lach en een traan…

De schatten herkennen jullie misschien?
Ze kwamen regelmatig op onze pagina voorbij als zonnetje
De dames Jessie en Donja mogen nu lekker hun oude dag doorbrengen in de 8e Hemel.

klik hier voor het filmpje

18-03-2016 Uitslag Bonnie bekend

Wat zou ik graag willen dat ik voorlopig geen triest nieuws meer heb…
Ik kon geen betere illustratie bedenken dan dit filmpje,om ’t onbeschrijflijk verdrietige nieuws te brengen.
De bloed-uitslag van Bonnie is binnen…
De lieverd heeft de dodelijke zwoegerziekte(als lammetje via de moeder gekregen).
Vanaf ’t begin ben ik met haar gezondheid aan t tobben en nu blijkt ’t kansloos te zijn haar beter te krijgen.

De grond zakt even onder mijn voeten vandaan.

Had Bonnie en Bassie zó graag een lang leven gegund samen,maar het mag niet zo zijn..
Verdrietig en teneergeslagen probeer ik te blijven genieten van de tijd die ons nog gegund is.
Als ze stabiel blijft,wordt ze aankomende dinsdag geeuthaniseerd.

Lieve Bonnie,wat heb je een wereld open laten gaan voor me.
Zo bang als je was en hoe snel ik bij je in je hart mocht komen.
Je zachtheid,je intense genot, je liefde voor de andere diertjes, meisje,wat ben je een zeldzaam mooi wezentje.
Wat zal ik je vreselijk gaan missen!
Wat is t leven soms oneerlijk…

Maar eerst ga ik je nóg meer verwennen en ik probeer met je te genieten en ik beloof je meisje,met je vriendje Bassie komt ’t goed,promis. 

(Voor lieve blinde Bassie komt er spoedig weer gezelschap)

 

15-03-2016 Even voorstellen: Leeuwtje

226915_610836562403760_6633701506362349058_nIk kon ’t weer niet laten…
Ik zal haar eerst voorstellen:
Ze heet Leeuwtje, is 14 jaar en zou eigenlijk een herplaats-zonnetje worden op onze pagina.

Ze woont bij lieve mensen,die door omstandigheden moeten verhuizen.
Leeuwtje houdt heel erg van buiten zijn en in hun nieuwe woning is dit niet mogelijk, wat ze tot dit dappere besluit hebben gezet.

Bizar is, de lieve mensen hadden contact opgenomen met een asiel(die aangaf geen oude katten op te nemen).
Ze werden doorverwezen naar Marktplaats door ’t asiel!
Gelukkig hoorde de onwetende mensen via via dat wij bestonden en voila, het eindresultaat.

Leeuwtje mag lekker komen genieten in de 8e Hemel de rest van haar leventje.

Mocht iemand net zo verliefd zijn als ik op haar en virtuele ouder willen worden, altijd erg welkom in deze dure tijd. 

10-03-2016 Rust zacht lieve Picasso

12829273_608615639292519_516681389051113398_o

Soms weet ik geen woorden te vinden om mijn gevoel te uiten.
Nu dus ook eigenlijk niet…
Mijn lieve vriendje Picasso legde zich vandaag al neer bij zijn lot en ik moest hem laten gaan.

Vanmorgen meldde hij zich nog één keer in de keuken en ging vervolgens naar de vensterbank zonder te eten.
Ik zag ’t in zijn oogjes, het was klaar.
Stiekem bleef ik hoop houden maar hij mocht ’t zelf bepalen en deed dat.

Lieve Picasso, zelden heb ik zo’n mooi,bijzonder en zachtaardig wezentje meegemaakt als jij. Wat heb je genoten en ik van jou.

Alles wat je deed was bijzonder.
Elke beweging, je houding, je integere karakter.
Wat een onbeschrijflijk gemis lieve jongen.

Dank je wel voor de geweldige dag gisteren,  zó dankbaar omdat je zo extreem nog hebt genoten.

Rust zacht lieve schat, voor altijd in mijn hart en jouw plaatsje op de vensterbank zal nooit meer hetzelfde zijn… 

10-03-2016 Robijntje kreupel

10696282_608444825976267_2354714605478762439_n

Senior en ex-laboratoriumpoesje Robijntje geniet van ’t zonnetje op de poef!
Blijft na haar 11 donkere jaren in t lab haar favoriete bezigheid.
Vanavond komt de dierenarts weer langs, bijna dagelijkse kost in de 8e Hemel momenteel.  Robijntje is kreupel aan een pootje en gelijk check voor Picasso.

09-03-2016 Picasso naar de dierenarts

Graag wil ik een emotioneel moment van vanmorgen delen met jullie.
Hierbij hoort een verhaal van afgelopen dagen.

Senior en schildklierpatiëntje Picasso geniet al lange tijd in de 8e Hemel.
Het bijzonder lieve, aandoenlijke ventje deed ’t zó goed en leek nog een langer leven voor zich te hebben hier, waar hij met volle teugen van genoot.

Vorige week begon hij een beetje te kwakkelen maar ’t leek niet ernstig.
Een beetje snotterig, that’s it.

We waren er op tijd bij en de dierenarts hielp extra mee in de begeleiding van hem.
En toch knapte hij niet genoeg op en wilde niet/nauwelijks eten.
Leek ook niet raar, met een snotneus vinden wijzelf eten ook minder aantrekkelijk.
Gisteren wéér naar de dierenarts met hem, om toch weer wat extra ondersteunende medicatie te geven, wat zijn cirkeltje kon doorbreken, met in gedachte, zo nodig weer een bloedje trekken.

Lieve vrijwilligster Jeannette ging met hem heen, zodat ik even met de hondjes een momentje naar het bos toe kon, oor de nodige ontspanning voor hen, maar stiekem ook voor mezelf.
Het is mijn keuze voor de zwaksten/senioren en rugzakdiertjes te zorgen maar soms is ’t even een beetje veel.

Terwijl ik onderweg was liet mijn autootje mij en de hondjes voor de zoveelste keer midden op straat in de steek.
Ik kon letterlijk janken.
Terwijl kreeg ik het shockerende belletje.
De uitslag was slecht, zijn leverwaardes waren niet eens te meten, zó hoog…
Eventuele directe euthanasie was een optie.

De grond zakte even onder mijn voeten weg, dit kon niet waar zijn!

Altijd zie ik wanneer een diertje zijn einde nadert, heb ik dit gemist bij mijn grote vriendje Picasso? Was dit mij helemaal ontgaan? Dit kon niet waar zijn!

Ik besloot direct dat hij naar huis moest komen.
Ik wilde ’t met mijn eigen ogen zien.

Het ventje heeft zijn medicatie gehad en kwam weer thuis.
Een achtbaan van emoties maar ik was blij dat hij weer bij me mocht zijn, al was ’t maar voor heel even nog. In zijn vertrouwde omgeving, bij de diertjes waar hij van houdt én bij mij…

Gisteravond at hij goed en leek absoluut niet terminaal maar dat kon de werking van de medicatie zijn (die halve dag zouden werken), dus gaf nog niet alle hoop op.
Vanmorgen kwam ’t spannende moment.

Zou hij eten?
Zou hij er sowieso nog zijn?
Zag ik de dood in zijn prachtig zachte oogjes?

Zie hier het filmpje wat zijn eerste groet was vanmorgen.
Meneertje kwam de keuken in gelopen met een slaperig hoofdje, op weg naar zijn ontbijtje.
Vervolgens ging mijn vriendje eten als een bouwvakker en lekker uitbuiken op zijn lievelings- plekjes, genietend van de zon en de aandacht.

Vanmiddag is hij zelfs nog lekker buiten geweest!
Zeldzaam genot, al is ’t misschien nog maar voor even…
Picasso bepaalt zijn moment, als het zover is, maar dat is zeker vandaag niet!

Zó blij dat ik mijn hart heb gevolgd en dank je wel papa, weet zeker dat je weer hebt geholpen vandaag.
Even geen tranen, even de zorgen los laten maar ruimte om te genieten van ’t nu…

Het bijzondere verhaal van lieve Picasso op deze website
http://www.stichtinghanna.nl/index.php/profielpicasso/

Fingers crossed dat hij nog een tijdje mag blijven, ook voor ons schaapje Bonnie.
(Bonnie van begin af aan aan t tobben,volgende week bloeduitslag…)

04-03-2016 Afscheid van Mikey

12809635_606081412879275_4455976150084994623_n (1)

Met groot verdriet hebben we vandaag toch afscheid moeten nemen van lieve senior Mikey. Zijn lijfje gaf het op.

De laatste dagen, na elke voeding en medicatie-ronde met hem in mijn armen voor het raam gestaan. Met grote ogen keek hij dan naar buiten.  Iedere keer beloofde we elkaar dat hij weer naar buiten zou gaan,waar hij zó graag was.

Vanmorgen met zijn vriendje Red zijn we nog één keer buiten geweest.
Red en ik huilde maar Mikey genoot nog heel even.

Allerliefste Mikey, wat was je een bijzonder vechtertje.
Zelden heb ik een diertje zo zijn best zien doen om het leven vast te houden.

En wat knapte je op!
Van 2.3 kilo naar 3.5 kilo,alsof je wist dat je aan moest sterken om te kunnen genieten nog.  En dat heb je nog gedaan lieve schat, wat een genot was het jou nog zo blij en fit te zien.

Ik had ’t je zó gegund dat ’t nog langer had mogen duren…
Je rugzakje was je toch te zwaar.
Rust zacht lieve schat,we zullen je nooit vergeten. 

P.s.  Red is ontroostbaar, komende dagen ga ik hem xtra
verwennen om het gemis een plaatsje te geven. 

27-02-2016 Regelmatige zorg om zieke diertjes

Een gezamenlijke zorg van Red en mij, de zieke diertjes.
Regelmatig is er uiteraard een patiëntje extra ziek en overgevoelig ventje Red leeft dan zó mee.
Elke keer gaan zijn zorgjes bij mij door merg en been…
Deze keer is ’t opa en patiëntje Mikey,die juist zo goed herstelde.

Zijn alvleesklier werd rustig, maar nu blijkt hij ook een slechtwerkende schildklier te hebben,naast een stevige verkoudheid.
Ik beloofde Red dat ik hem beter zou maken maar even hield ik mijn hart vast.

Red is de enige in de 8e Hemel die s’ morgens uitslaapt maar vanmorgen vloog hij in alle vroegte naar Mikey’s kamertje.
Bij terugkomst van Red kon ik aan zijn smoeltje zien, nog niet top.

Meerdere keren op een dag gaan Red en ik Mikey samen voeren en medicatie geven.
Bezorgd is hij als hij niet eet(zie filmpje) en blijft dan ’t liefst bij hem.

In de loop van de middag hadden Red en ik een feestje.
Hij at opeens ouderwets als een tijger!
Red ging tevreden naast me zitten en keek me aan alsof hij wilde zeggen ‘we did it Han!’
Vlinders in mijn buik en een last van mijn schouder, dat ik mijn belofte aan hem uitkomt.

Zeldzaam samensterk-gevoel met mijn kleine rode vriendje,maar oooow, wat zou ik graag wat vaker zijn zorgjes over willen nemen…
Gelukkig is Mikey aan de betere hand dus deze zorg kan hij weer los laten.